مصلحش قنّه است .
بدلش قصب الذريره « 1 » .
فو
برگش به برگ كرفس ماند عطريتى
[ 21 b ]
دارد « 2 » بوى ناردين كند . لهذا بعضى ناردين برّى خوانند .
مزاجش گرم و خشك است .
مشابه سنبل بود . مدرّ بول و طمث و منقّى سينه است .
شربتى تا يك مثقال « 3 » .
مضر است به گرده ، مصلحش رازيانه بود .
بدلش يك وزن كبابه است و گويند فلفل سياه .
فراسيون
فراستين « 4 » و حشيشة الكلب « 5 » نيز گويند . كراث جبلى است . شاخههاى بسيار زغبى دارد « 6 » و طعمش تلخ بود . در خرابهها « 7 » رويد .
جالينوس گويد : گرم است در دوم « 8 » ، خشك است در سيوم « 9 » . مفتّح سدّه و « 10 » جگر و سپرز و منقّى « 11 » سينه و شش و رحم و مدرّ طمث بود « 12 » .
و جميع اعضاء باطنى به تخصيص « 13 » آلات نفس را « 14 » پاك سازد و تحليل نفخ « 15 » و تسكين اوجاع نمايد . و « 16 » چون با نمك بر « 17 » گزندگى سگ ديوانه طلا كنند ، فايده دهد .
هامش
( 1 ) . ن : قصب الزريره .
( 2 ) . م : - عطريتى دارد ، + عطريت .
( 3 ) . م : + است .
( 4 ) . ن : فراسين .
( 5 ) . س : خشيشة الكلب .
( 6 ) . ن : شاخههاى بسيار دارد زغبى .
( 7 ) . س : خرابها .
( 8 ) . ن : دويم .
( 9 ) . ن : سيم .
( 10 ) . ن : - و .
( 11 ) . ن : دويم .
( 12 ) . ن : سيم .
( 13 ) . ن : باطنى خصوصا .
( 14 ) . ن : - را .
( 15 ) . س : نفح .
( 16 ) . ن : - و .
( 17 ) . ن : - بر .