انگشت « 1 » . برگش « 2 » به برگ جوز ماند « 3 » و مادهء اشعب « 4 » بسيار دارد . و بيخش مانند بلوط بود هفت عدد يا هشت عدد باشد .
گرم و خشك است در دوم « 5 » . تجفيف « 6 » و قبض و تحليل و تلطيف و تفتيح دارد .
جهت « 7 » صرع به غايت « 8 » نافع است . درد معده و سنگ مثانه را « 9 » فايده كند .
اسحاق گويد : مضرّ بود « 10 » به معده ، و مصلحش كتيرا « 11 » است . و گويند بدلش زفت بود . و گويند غاريقون « 12 » و زراوند « 13 » است .
عرطنيسا « 14 »
بيخ آن را آذربو « 15 » خوانند . به فارسى چوبك اشنان گويند « 16 » . و در بعضى كتب ، عوض « 17 » فاوانيا ، عرطنيثا نوشتهاند .
گرم است در سيوم « 18 » و خشك است در دوم « 19 » .
به نهش هوام و سموم مشروبه ، خاصه ارنب بحرى فايده نمايد « 20 » و تسكين وجع نمايد و سدهء جگر بگشايد و فؤاق زايل گرداند .
بدلش زراوند طويل است و فوتنج و حبّ اترج يك وزن آن .
غاريقون
بعضى برآنند كه بيخى است . و گويند كه در روم ، ميان درخت انجير چون كهنه و پوسيده شود به غاريقون مستحيل گردد . و غاريقون را « 21 » از بلاد روم آورند « 22 » از موضعى كه
هامش
( 1 ) . ن : به غلظه انگشتى ، م : به غليظ انگشتى .
( 2 ) . م : + شبيه .
( 3 ) . م : بود .
( 4 ) . ن : شعب .
( 5 ) . ن : دويم .
( 6 ) . س : تحفيف ، م : تجفيفه .
( 7 ) . س : جهة .
( 8 ) . س : بغاية .
( 9 ) . ن : - را .
( 10 ) . م : است .
( 11 ) . ن : كثيرا .
( 12 ) . س : غاريقول .
( 13 ) . ن : بود يا غاريقون و گويند زرانباد است .
( 14 ) . ن : عرطينثا .
( 15 ) . ن : آدرتو ( ؟ ) ، م : آذرتو .
( 16 ) . م : - گويند .
( 17 ) . ن و م : + عود .
( 18 ) . ن : سيم .
( 19 ) . ن : دويم .
( 20 ) . ن : دهد .
( 21 ) . ن : - را .
( 22 ) . م : آرند .