روفس گويد : پودنهء كوهى است « 1 » . سعتر الحمام « 2 » نيز گويند .
و « 3 » گرم و خشك است در سيوم « 4 » .
سينه و شش و معده و جگر را « 5 » پاك سازد و مدرّ بول و طمث بود و « 6 » سموم بارده را « 7 » مفيد است .
چون نحل بر گل آن چرا كند ، عسلى كه حاصل شود ، عسل حاشا خوانند .
مترجم كتاب صيدنهء « 8 » ابو ريحان « 9 » مىگويد كه عسل حاشا به تيزى و بوى او مزه شناسند « 10 » .
و عسل در غايت « 11 » خوبى آن بود كه از موضعى گيرند كه آنجا نبات حاشا بسيار بود .
مفتّح تمام باشد و از عفونت « 12 » و فساد ، حفظ بدن نمايد از قعر بدن و جذب رطوبات كند « 13 » . و حرارت « 14 » و تجفيفش « 15 » بيشتر از ديگر اقسام است . و در سموم قاتله به تخصيص « 16 » سمهاى بارد « 17 » مثل افيون و دفلى فايده دهد .
مزاج عسل گرم و خشك است در دوم . و عسل حاشا گرمتر « 18 » و خشكتر است .
بشاعت « 19 » ادويه كم سازد و مجلّى « 20 » و منقّى و مدرّ بول بود .
بدل عسل « 21 » ميفختج « 22 » شيرين است .
عود فاوانيا
عود الصليب « 23 » نيز خوانند . دو قسم است : نر و ماده . نر ، بيخش سطبر بود به غلظ
هامش
( 1 ) . ابن بيطار در تذكرهء جامع ( ج 2 ، ص 249 ) اين نكته را از نويسندهء صيدنه ( صص 194 - 195 ) نقل نموده و به آن اشاره نكرده است .
( 2 ) . م : صعتر الحمام .
( 3 ) . ن : - و .
( 4 ) . ن : سيم .
( 5 ) . م : - را .
( 6 ) . م : + در .
( 7 ) . ن : - را .
( 8 ) . ن : + گويند .
( 9 ) . م : بوريحان .
( 10 ) . ن و م : به تيزى شناسند و نه بوى مزه .
( 11 ) . س : غاية .
( 12 ) . س : عفونة .
( 13 ) . م : + از قعر بدن .
( 14 ) . س : حرارة .
( 15 ) . س : تحفيفش .
( 16 ) . ن : قاتله خصوصا .
( 17 ) . ن : سموم بارده .
( 18 ) . ن : گرم .
( 19 ) . س و ن : بشاعة .
( 20 ) . ن : محل .
( 21 ) . ن و م : - عسل .
( 22 ) . ن : ميختج ، م : ميبختج .
( 23 ) . ن : عودها الصليب .