بدل آن ، عصارهء خرنوب است جوشانيده و خشك كرده . و گويند يك وزن « 1 » حضض و عدس مقشّر و مازو بود .
افتيمون
مختار ، اقريطى سرخ رنگ تلخ است .
گرم و خشك بود در دوم .
قلع
[ 12 a ]
مواد سوداء « 2 » نمايد . و سبب ادخال افتيمون در ترياق آن است كه خلطى كه به جهت حدّت « 3 » سموم افاعى و ديگر زهرها خصوصا گزيدن سگ ديوانه محترق « 4 » شده و به سوداء مستحيل گشته اخراج كنند و از خوردن « 5 » آن حزن « 6 » قلب ، تشنگى و خشكى دهن پيدا شود « 7 » و مردم محرور را « 8 » از خوردن آن غثيانى و قى و كرب پيدا شود .
شربتى تمام از او دو مثقال است تا « 9 » چهار مثقال .
بنطافلن
بنطافلن و فنطافلون « 10 » هم نويسند و ذو الخمسة اصابع و ذو الخمسة اوراق و پنج انگشت « 11 » نيز گويند .
برگش « 12 » به برگ شهدانه ماند و تخم و گل « 13 » و برگش به كار آيد « 14 » . چوبش فايدهاى ندارد .
گرم و خشك بود « 15 » در سيوم « 16 » . و گويند گرم است در اول .
مختار تخم آن است كه تازه و ثقيل باشد و مفتّح « 17 » و محلّل و ملطّف « 18 » بود سدّهء « 19 » جگر
هامش
( 1 ) . م : + آن .
( 2 ) . ن و م : سوداوية .
( 3 ) . س : حدة .
( 4 ) . ن : محترف .
( 5 ) . س : خودن .
( 6 ) . س : حرن .
( 7 ) . س : خودن .
( 8 ) . س : حرن .
( 9 ) . ن : يا .
( 10 ) . ن : و بنطافلون ، م : فيطالفن و فيطالفون ( ؟ ) .
( 11 ) . ن : و بنطافلون ، م : فيطالفن و فيطالفون ( ؟ ) .
( 12 ) . م : تركش .
( 13 ) . ن و م : ماند تخم وى و گل .
( 14 ) . ن و م : + و .
( 15 ) . ن و م : است .
( 16 ) . ن و م : سيم .
( 17 ) . ن : مفنّح .
( 18 ) . ن : ملطّف و محلّل .
( 19 ) . م : سره .