شيخ فرمايد : گرم است در « 1 » آخر « 2 » دوم « 3 » ، خشك است در اول « 4 » .
اسحق گويد : گرم و خشك است در دوم « 5 » .
ديسقوريدوس « 6 » گويد : حار مسخّن « 7 » محلّل است . سدهء « 8 » جگر بگشايد و اوجاع مفاصل و عرق النساء و به صرع و نفس الانتصاب « 9 » نافع بود . و بلغم لزج « 10 » به اسهال آورد و رطوبات از مفاصل كم سازد « 11 » . و ادرار تمام دارد به حيثيتى كه خون به بول آرد « 12 » .
و مصلح ادويهء مسهل « 13 » باشد و نگذارد كه بر طبيعت « 14 » گران شود .
مضرّ بود به معده و گرده « 15 » . گويند مصلحش زوفاء « 16 » است .
شربتى از نيم مثقال است تا يك مثقال .
بدلش ، سكبينج است . و گويند خردل سفيد با وسخ كواير النحل « 17 » . و بعضى از متقدّمين جهت كثرت « 18 » ادرار و تحليل « 19 » و تفتيح و تقليل رطوبات ، اشق را داخل ترياق نمودهاند . و اكثر « 20 » حكماء جهت قلّت « 21 » منافع و كثرت شركاء « 22 » و مضرّت به معده و گرده ، اسقاط نمودهاند . و « 23 » سكبينج عوض آن آوردهاند كه با « 24 » منافع مذكوره به سموم نافع است .
اقحوان
امارقون « 25 » و احداق المرضى « 26 » و شجرة الكافور و عين البقر نيز « 27 » گويند . به فارسى ،
هامش
( 1 ) . م : از .
( 2 ) . ن و م : + درجه .
( 3 ) . ن : دويم .
( 4 ) . قانون در طب ، ج 2 ، ص 66 . در متن قانون ، گرم در آخر سوم ضبط شده ، درحالىكه در اينجا گرم در آخر دوم ياد شده است .
( 5 ) . در كتاب الاغذية و الادويه اسحق بن سليمان و تذكرهء جامع ابن بيطار ياد نشده است .
( 6 ) . ن : ويسقوريدوس .
( 7 ) . م : + با .
( 8 ) . ن : سدد .
( 9 ) . ن : ويسقوريدوس .
( 10 ) . م : + با .
( 11 ) . ن : - سازد .
( 12 ) . تذكرهء جامع ابن بيطار ، ج 1 ، صص 47 - 48 .
( 13 ) . ن : مهل .
( 14 ) . س : طبيعة .
( 15 ) . ن و م : گرده و معده .
( 16 ) . م : روفاء .
( 17 ) . م : - با وسخ كواير النحل .
( 18 ) . س : كثرة .
( 19 ) . م : او را در تحليل .
( 20 ) . م : اكبر .
( 21 ) . س : جهة قلة .
( 22 ) . م : سركا .
( 23 ) . ن و م : - و .
( 24 ) . ن و م : - با .
( 25 ) . ن و م : - امارقون .
( 26 ) . ن : احداق المرض .
( 27 ) . م : عين التقرير ( ؟ ) .