از وى آيد « 1 » و زود نميرد « 2 » مستحسن است [ و ] دليل صحت و قوّت « 3 » بود . و اگر قطعا مضطرب نشود و حركتش ضعيف باشد و زود نميرد « 4 » ، دليل ضعف قوت « 5 » و وجود مرض است ، صلاحيت استعمال ندارد .
و بعد از انقطاع حيات ، پوستش جدا سازند و « 6 » احشاء به تخصيص زهره كه سم است بياندازند جهت « 7 » آنكه پوست جميع حيوان « 8 » ، قبول فضل « 9 » ، بيشتر مىنمايد « 10 » . و احشاء ، معدن فضول است خصوصا طحال كه از خون غليظ « 11 » ردّى متولد مىشود . و پيه افعى با ردائت « 12 » غذا ، مفسد ادويه است .
بعد از آن افعى را به آب صاف « 13 » و نمك پاك « 14 » بشويند و در ديگ سنگين يا سفال نو يا نحاس « 15 » سفيد كرده بپزند به آب چشمهء
[ 7 b ]
پاك خالى از كيفيات عرضى « 16 » كه از سرچشمه برداشته باشد و از مختلطات خالى باشد .
و تخصيص ديگ به سفال و سنگ « 17 » جهت « 18 » آن است كه سفال و سنگ در گوشت تغيير نمىكند « 19 » و كيفيت « 20 » فاسد از گوشت جذب مىنمايد « 21 » خصوصا كه نو باشد .
و اختيار نحاس « 22 » سفيد كرده به جهت آن است كه رصاص حايل شود ميان زنگ مس و گوشت . و نحاسى ، گاهى باشد كه سفالى نباشد . و اندكى نمك كه قريب العهد به انعقاد باشد « 23 » تا چرك نگرفته باشد اضافه كند « 24 » آنقدر كه شور نشود ، بلكه خوش طعم باشد « 25 » و منع عفونت نمايد .
هامش
( 1 ) . م : مىآيد .
( 2 ) . م : بميرد .
( 3 ) . س : قوة .
( 4 ) . ن و م : بميرد .
( 5 ) . س : قوة .
( 6 ) . ن و م : + ساير .
( 7 ) . س : جهت .
( 8 ) . ن و م : حيوانات .
( 9 ) . م : فضول .
( 10 ) . ن : مىكند .
( 11 ) . ن : غليط .
( 12 ) . م : باردات ، ن : بارادات .
( 13 ) . ن و م : صافى .
( 14 ) . م : - پاك .
( 15 ) . ن و م : نحاسى .
( 16 ) . ن : غرضى .
( 17 ) . م : سنگين .
( 18 ) . س : جهة .
( 19 ) . ن و م : نمىكنند .
( 20 ) . س : كيفية .
( 21 ) . م : مىنمايند .
( 22 ) . م : نحاسى .
( 23 ) . ن : بود .
( 24 ) . ن : كنند .
( 25 ) . م : گردد .