نور الدين نعمت اللّه الباقى الحسينى - ابد اللّه دولته و خلّد نعمته - مشرّف گشت ، لطف عام و توجه خاصّ آن حضرت نسبت به ارباب فضيلت ، بىغايت و نهايت « 1 » يافت .
لهذا درگاه رفيعش ، مقرّ افاضل « 2 » است ، چه « 3 » به حليهء شرف متحلّى ؛ و به اشراقات فضايل
[ 1 b ]
شمسية اللمعات « 4 » متجلّىاند . و طبع وقّادش را كه فهم « 5 » علوم حكمى « 6 » طبيعى است ، به تحقيق « 7 » مسائل « 8 » عميقه و حلّ مباحث دقيقه « 9 » مايل و راغب ديد « 10 » ، چنين به خاطر فاتر « 11 » رسيد كه تحفهاى لمجلسه السامى و محفلة النامى ، رسالهاى جامع كامل در بيان اصول تركيب ، حاوى بر قانون ترتيب ، شامل بر زبدهء اغراض « 12 » حكما در اختيارات اجزاء « 13 » و وجوه تأثير ترياق كبير كه اجلّ « 14 » ترياقات و اشرف مركّبات است ، و فلاسفهء اوّل و قدماى حكما به طبع سليم و ذهن مستقيم تعيين اركان و تقدير اوزان آن فرمودهاند و در اختيار هر جزوى ملاحظهاى كلّى نموده « 15 » ، تأليف نمايد . و به درر فرايد « 16 » و غرر فوايد از كلام متقدّمين و متأخّرين بيارايد و ضعيف از متين و تخفيف « 17 » از ثمين « 18 » ممتاز گرداند و به نظر شريف آن حضرت كه صيرفى بازار خبرت و نقّاد ارباب بصيرت است ، رساند . اميد كه به عين رضا منظور گشته ، در نظر كيميا اثرش تمام عيار نمايد . و هرچه به محك تجربه رساند « 19 » ، خالص برآيد .
و التماس از لطف عام « 20 » آن خداوند ، آن است كه چون بر سهو و خلل و خطا و زلل « 21 » كه لازمهء انسان است اطلاع يابند ، هرآنچه قابل اصلاح باشد ، به رشح قلم گهربار ، مزيّن
هامش
( 1 ) . س : نهاية .
( 2 ) . ن : مقر الافاضل و فواضل .
( 3 ) . ن : كه .
( 4 ) . ن : + وردية النسمات .
( 5 ) . گرچه جمله ناگوياست ، اما در هر سه نسخه چنين آمده است .
( 6 ) . ن : + و رياض و غيرهما و ادراك و استشمام آن علوم .
( 7 ) . ن : + و تفتيش .
( 8 ) . ن : مسايل دقيقه .
( 9 ) . ن : غريبهء مبهمه .
( 10 ) . ن : + ثناؤه فوق الأفهام و دعاؤه واجب على الأنام . بيت ،هست وصفش برون ز حد او * بسط اللّه ظله ابدا( 11 ) . ن : - فاتر .
( 12 ) . ن : اعراض .
( 13 ) . ن : اجراء .
( 14 ) . ن : احل .
( 15 ) . ن : نمودهاند .
( 16 ) . ن : قرايد .
( 17 ) . ن : نحيف .
( 18 ) . ن : سمين .
( 19 ) . ن : رسانند .
( 20 ) . ن : عميم .
( 21 ) . ن : ذلل .