تندرست و شيرينىهاى درخور مزاج هر شخصى « 1 » . و « 2 » بهترين « 3 » و مانندهتر « 4 » ميوهها « 5 » به غذا ، انگور است و انجير كه تمام رسيده بود « 6 » .
و طعام هميشه به اشتهاى صادق بايد خوردن . و هروقت « 7 » كه اشتهاى صادق « 8 » باز « 9 » ديد آيد ، در « 10 » طعام خوردن تقصير نبايد كردن . و چنان « 11 » دست از طعام « 12 » بازگيرد « 13 » كه هنوز « 14 » اشتها باشد . و پس از آنكه طعام خورده باشد « 15 » ، طعامى ديگر خوردن و معده را گران « 16 » كردن به غايت « 17 » بد باشد « 18 » .
و در « 19 » زمستان لبنيات و حموضات « 20 » نبايد خوردن و در تابستان بيشتر بايد خوردن .
و در « 21 » خوردنيها ترتيب نگاه بايد داشتن ؛ هرچه لطيفتر بود « 22 » ، پيشتر بايد خوردن « 23 » : اول شوروا « 24 » بايد آشاميدن ، پس ثريد « 25 » ، پس گوشت خوردن « 26 » .
بهترين « 27 » نوبتهاى طعام خوردن آن است كه در « 28 » دو روز « 29 » ، سه نوبت طعام « 30 » خورند « 31 » : يك روز « 32 » بامداد و « 33 » شبانگاه و يك روز « 34 » يك نوبت « 35 » ميانه روز .
كسى كه مزاج او گرم و « 36 » صفرايى بود « 37 » ، غذاى سرد و تر بايد خوردن چون مزورهء
هامش
( 1 ) . س : كسى ؛ م : + باشد .
( 2 ) . س : - و .
( 3 ) . ل : بهتر .
( 4 ) . س : - مانندهترين .
( 5 ) . ل : - ميوهها ؛ م : ميوه .
( 6 ) . م : باشد .
( 7 ) . م : هرگاه .
( 8 ) . م : - صادق .
( 9 ) . ل : با .
( 10 ) . م : اندر .
( 11 ) . م : آن وقت .
( 12 ) . س : + خوردن .
( 13 ) . م : دارد .
( 14 ) . ل : متواتر .
( 15 ) . س : بود .
( 16 ) . م : پر .
( 17 ) . م : - به غايت .
( 18 ) . س : بود .
( 19 ) . م : اندر .
( 20 ) . حموضات : به ضم اول ؛ ترشىجات ( لغتنامه ) .
( 21 ) . م : اندر .
( 22 ) . م : باشد .
( 23 ) . م : خوردن ؛ س : - و درخوردنيها . . . بايد خورد .
( 24 ) . ل : شوربا .
( 25 ) . ل : تريد .
( 26 ) . م : - اول شوروا . . . پس گوشت خوردن .
( 27 ) . ل : - بهترين ؛ م : و بهترين .
( 28 ) . م : اندر .
( 29 ) . س : + طعام ؛ م : - روز .
( 30 ) . س : - طعام .
( 31 ) . م : - نوبت طعام خورند ؛ + روز اول .
( 32 ) . م : بار .
( 33 ) . م : + يك بار .
( 34 ) . م : بار .
( 35 ) . م : - يك نوبت .
( 36 ) . ل : - و .
( 37 ) . م : مزاج وى گرم و صفراوى باشد .