اندرون او رسنده « 1 » تر است . و اين هوا كه نزديك ماست ، هواى خالص نيست ؛ ليكن « 2 » با بخارها و دودها و غير آن آميخته است و از « 3 » هر چيزى اكتسابى كرده « 4 » .
و بهترين هوا آن است كه با بخارها « 5 » و دودها نياميخته « 6 » باشد « 7 » و نه محقون « 8 » بود « 9 » در ميان سقفها « 10 » و ديوارها « 11 » و از بخار مرغزارها و بيشهها و خندقها « 12 » و ترهزارها و درختان بد چون انجير و جوز دور بود « 13 » و از « 14 » كشتها « 15 » چون سير و پياز و باقلى و كرنب « 16 » دور بود « 17 » و گذار او از جانب شمال گشوده « 18 » بود « 19 » و اندر تابستان غبارناك و در « 20 » زمستان نمناك « 21 » نبود « 22 » .
هواى « 23 » گرم تحليل بسيار كند و سستى در عضلهها و عصبهاى بازديد « 24 » آورد . و چون گرمى معتدل بود ، لون بدن سرخ كند و اگر از حد اعتدال بيرون رود ، رنگ زرد كند « 25 » و عرق بسيار آورد و بول « 26 » كم كند و ضعف هضم با « 27 » ديد آورد و دل را گرم كند و تشنگى آورد . و « 28 » هواى سرد بدن « 29 » سخت كند و « 30 » مدددهنده بود « 31 » قوت هاضمه را « 32 » و مادهها
هامش
( 1 ) . م : رسيده .
( 2 ) . س : كه .
( 3 ) . ل : - از .
( 4 ) . س : + است .
( 5 ) . ل : بخار .
( 6 ) . س : نياموخته .
( 7 ) . س : بود .
( 8 ) . س و ل : محقوق ؛ حقنه : حبسه ( المنجد ) .
( 9 ) . م : باشد ؛ س و م : + و .
( 10 ) . ل : سقف هوا .
( 11 ) . س : + و نيستانها .
( 12 ) . س : خذرتها .
( 13 ) . م : باشد .
( 14 ) . ل : دور ؛ م : - از .
( 15 ) . م : + و ترها .
( 16 ) . س : كرنب و باقلى ؛ كرنب : « به پارسى كرم گويند و به شيرازى كلم » ( اختيارات بديعى ، ص 372 ) ؛ به ضم اوّل و سوم يا فتح اول و دوم و سوم . ( ر . ك : مخزن الادويه ) .
( 17 ) . م : باشد .
( 18 ) . م : گشاده .
( 19 ) . ل : - بود ؛ م : باشد .
( 20 ) . م : اندر .
( 21 ) . ل : نم .
( 22 ) . م : نباشد نباشد .
( 23 ) . ل : و هواى .
( 24 ) . ل : پديد .
( 25 ) . س : - كند .
( 26 ) . م : + گرم .
( 27 ) . م : باز .
( 28 ) . م : - و .
( 29 ) . م : + را .
( 30 ) . م : - و .
( 31 ) . م : باشد .
( 32 ) . م : - را .