در تسكين تشنگى « 1 » كافى بود « 2 » .
آب شور خوردن « 3 » مردم را لاغر كند « 4 » و « 5 » رعشه و فالج را سود دارد .
آب گرم خوردن غثيان « 6 » آورد و هضم طعام « 7 » تباه كند « 8 » و طعام را به دهن « 9 » معده آورد . و اگر سخت گرم بود ، معده را بشويد « 10 » و قولنج را « 11 » بگشايد و « 12 » خداوند سرفه « 13 » و درد چشم را سود دارد .
آب « 14 » ايستاده خاصه آنكه در ميان درختان « 15 » و ميان نى بود « 16 » ، به غايت بد باشد « 17 » ؛ سپرز « 18 » بزرگ كند و رودگانى « 19 » را زيان دارد « 20 » .
آب طلخ « 21 » با چيزى چرب و شيرين « 22 » بايد خوردن . آب شور با سركه و سكنگبين بايد « 23 » خوردن « 24 » .
ترياك « 25 » همه آبهاى مخالف ، پياز است ؛ خاصه پياز « 26 » به سركه پرورده . « 27 » و آب خوردن « 28 » به « 29 » ناشتا و از پس گرمابه « 30 » زيان دارد « 31 » ، جگر و گرده را سرد كند و بيم استسقا بود « 32 » . آب خوردن « 33 » شب كه از خواب برخيزد « 34 » ، زيان دارد . « 35 »
هامش
( 1 ) . ل : اندكى سرد تشنگى را .
( 2 ) . م : باشد .
( 3 ) . م : + خون .
( 4 ) . س : گرداند .
( 5 ) . ل : - و .
( 6 ) . س : عشان ؛ م : غشيان ؛ « و آب گرم طعام را بر سر معده آرد » ( خفى علايى ، ص 30 ) .
( 7 ) . ل : + را .
( 8 ) . س : شود .
( 9 ) . م : دهان .
( 10 ) . ل : شويد ؛ م : بشورد .
( 11 ) . س : - را .
( 12 ) . ل : - و .
( 13 ) . س : + را .
( 14 ) . م : و آب .
( 15 ) . س : + بود .
( 16 ) . س : - بود ؛ م : باشد .
( 17 ) . س : بود .
( 18 ) . م : و سپرز را .
( 19 ) . س ؛ روددانى ؛ م : رودگان .
( 20 ) . م : + آب شور با سركه و سكنجبين بايد خوردن ، ترياك همه آبهاى مخالف پياز است خاصه پياز در سركه پرورده .
( 21 ) . ل و م : تلخ .
( 22 ) . ل : شيرين و چرب .
( 23 ) . ل : - بايد .
( 24 ) . س : بخورند .
( 25 ) . ترياق .
( 26 ) . ل : - پياز .
( 27 ) . م : - آب شور . . . پرورده .
( 28 ) . م : - خوردن .
( 29 ) . ل : - به .
( 30 ) . م : + و جماع .
( 31 ) . س : + و .
( 32 ) . م : باشد .
( 33 ) . ل : + به ؛ م : - آب خوردن .
( 34 ) . م : بيدار شود ؛ س : + به غايت .
( 35 ) . ل : + و اللّه اعلم بالصواب .