است ؛ پس راحت از آنها سلب مىشود به علّت بودن مردان خادم براى زنان .
بيست و پنجم : زن هرگاه با حجاب باشد ، حيا مىكند از معاشرت و مخالطت و مراودهء با رجال مگر بر حسب ضرورت ؛ پس علاقهاش با شوهر محفوظ مىماند ؛ به خلاف صورتى كه محتجبه نباشد ؛ پس حيا نمىكنند و با مردان معاشرت مىنمايند و تجاذب از طرفين حاصل مىشود ؛ پس علاقه با شوهرش ضعيف مىگردد ؛ اگر علاقه باقى بماند ، به ادنى سبب كدورت زوال مىپذيرد .
بيست و ششم : زن محتجبه عزّتش در انظار بيشتر است از غير محتجبه ؛ به سبب رعب در اوّل دون ثانى .
بيست و هفتم : رواج كذب ما بين مردم و زوال قبحش ، به علت اينكه هركس مرتكب مفاسد مذكوره كه متفرّع بر عدم حجاب است بشود ، ناچار است از دروغگويى ؛ چه اگر از آنها بپرسند قدرت بر قول صدق ندارند ؛ پس دروغگويى براى آنها عادت مىشود و حال آنكه از جمله چيزهايى كه اروپايى [ ها ] ( قبلهگاه متجددين ) ملتزمند به آن ، كذب است .
نقل كردهاند يكى از اروپايىهاى مقيم ايران ، بچهاش مريض شد ؛ دكتر ايرانى آوردند .
دوايى داد كه بياشامد ، طفل از آشاميدن دوا امتناع نمود . دكتر گفت : بخور تا به تو سيب بدهم ؛ با اينكه دكتر سيب نداشت . مادر طفل برخاست و سيب آورد و به دكتر داد . دكتر به خيال فاسد افتاد . مادر طفل به فراست دريافت ؛ گفت : سبب اين سيب نه چيزى است كه تو خيال كردهاى ، بلكه جهت اين است كه شما به اين طفل وعدهء سيب دادى كه موجود نداشتى ؛ ترسيدم كه اين طفل خلف وعدهء شما را ببيند و بياموزد و دروغ عادت او بشود .
بيست و هشتم : حصول عداوت ما بين مردم يا ما بين مرد و زن يا ما بين بستگان و خويشان ايشان .
سىام : شيوع عيش و عشرت ما بين مردم و عدم ميل به جنگ و محاربت . حكايت كردهاند : در جنگ كذايى ، ژرمن بر فرانسه حمله كرد و از آنها كشتار عظيمى نمود كه هيچ انتظارى مثل آن را نداشتند . فرانسوىها ما بين خودشان مشورت كردند و در صدد [ يافتن ] علّت برآمدند . محقق شد كه علّت ، متداول بودن شرب خمر است بين آنها ؛ چون شرب خمر طبيعت را از جنگ و محاربه به خنده و عيش و عشرت منصرف مىگرداند . از آن به بعد بنا گذارند بر ترك شرب خمر مادامى كه جنگ برپا است . و اهل آمريكا به اين مطلب متنبّه شدند حكم به ترك كردند مطلقا . شرابخوارگى الان هم نزد آنها متروك است . پس معلوم شد عيش و عشرت منافات دارد با استعداد محاربت .
تنبيه : مسلمانان خيال مىكردند كه مفسدهء شرب خمر منحصر است به زوال عقل و سكر ؛ و احدى ملتفت اين مفسدهء مذكوره نبود ؛ پس اين نيز مفسده ديگر است براى شرب
رسائل حجابيه (فارسى) — صفحة 502
مساهمون: الشيخ رسول جعفريان
ص٥٠٢