آمده ، مردانى كه زنان زشت يا سالخورده دارند ، از زندگى دلسرد مىشوند ؛ در اين صورت كشف حجاب به صورت طبيعى « موجب تضييع و تعطيل حقوق » بانوان سالخورده و زشت مىشود .
پس از آن به بحث از ادلهء حرمت نظر پرداخته ، آيات چندى را ترجمه و شرح كرده و در ادامه رواياتى را در اين باب ارائه مىكند . در مقالهء دوم ، به بحث از آيات و روايات وجوب حجاب مىپردازد . مقالهء سوم كتاب دربارهء دلايل قائلين به كشف حجاب و بررسى آنهاست . استناد آنان به جواز كشف وجه و كفين در نماز ، بىحجاب بودن زنان روستايى ، عدم تعيين عقاب براى افراد بىحجاب ، و نيز مسائلى چون روايت ديدن صورت فاطمهء زهرا ( س ) توسط جابر بن عبد الله من جمله ادلهاى است كه قائلين به جواز كشف و وجه از آنها ارائه مىكنند . وى جواز كشف وجه و كفين در نماز را بدين معنا نمىداند كه حتى اگر مرد اجنبى ايستاده باز مىتواند باز بگذارد . بىحجاب بودن زنان روستايى نيز به اين دليل است كه آنان نهىپذير نيستند ؛ به علاوه سيرهء متشرعه زنان شهرى هم در برابر ماست كه حجاب را پذيرفته است . عدم تعيين حدّ خاص شرعى براى بىحجاب دليل بر آن نيست كه حاكم شرع نمىتواند تعزيرى براى آن تعيين كند . روايت جابر نيز معارضاتى دارد ؛ به علاوه كه رفتوشد جابر در خانهء حضرت ، به نوعى در حكم تابعين غير اولى الاربه است . كما اينكه اين نظر مىتوانسته اتفاقى باشد . وى اشعارى را نيز كه در نقض و رد شعر ايرج ميرزا سروده ، در پايان آورده است . آخرين بحث ، ذكر مستثنيات حجاب براساس آيات قرآن است .
رسائل حجابيه (فارسى) — صفحة 420
مساهمون: الشيخ رسول جعفريان
ص٤٢٠