اختيار كنند و مراحل زندگانى را به عذوبت و عدم ازدواج به پايان رسانند . چنانچه در ملّت صليب مرسوم است . شريعت اسلاميه از اين صفت نهى فرموده ، مىفرمايد : لا رهبانيّة فى الإسلام « 1 » حد وسط همان عفّت است كه ذكر شد ؛ و آن عبارت است از اينكه در شهوترانى تابع عقل و شرع باشد . پيرامون فحشا و منكر نگردد . از زنا و لواط بىاندازه بپرهيزد . اين صفت مايهء سعادت نوع و شخص انسان است و خيلى گرانبها و پرقيمت است .
سؤال 7 . حجاب يعنى چه ؟ آيا مراتبى براى حجاب است يا نه ؟
جواب : حجابى كه امروزه موضوع بحث جمعى از متجدّدين واقع شده ، عبارت است از اينكه زن رخساره از نامحرم بپوشاند و روى زيباى خود را از بيگانگان مستور دارد و از براى او دو مرتبه است : مرتبهء اوّل آن است كه جميع بدن را از فرق تا قدم بدون استثناى جزئى بپوشاند و آن نسبت به نامحرمان باشد ، چنانچه دانستى . و مرتبهء دوم پوشيدن عورتين است فقط ؛ به اين معنى ، اگر سر او برهنه باشد يا صورت و گردن و سينهء او نمايان باشد ضررى ندارد و حرام نيست و آن نسبت به غير شوهر است از محارم ، مانند پدر و پسر و برادر ، عمو و خالو ، بنابه قول بعضى از علماى اعلام .
سؤال 8 . حجاب فقط براى زنها است يا اينكه براى مردها هم حجابى هست ؟
جواب : بلى مردها هم بايد عورت خود را از نامحرم بپوشانند و همچنين اگر سر ايشان برهنه باشد يا بدن ايشان غير از صورت و كفّين و زن نامحرم نگاه كند ، از باب حرمت اعانت بر اثم لازم است خود را بپوشاند .
سؤال 9 . مقصود از برداشتن حجاب چيست و كدام مرتبهء آن مراد است ؟
جواب : معلوم است ، مراد از حجاب كه در اين ايام موضوع بحث واقع شده ، همان حجاب صورت و رخساره است كه ما حكمت و فلسفه و محسّنات او را كرارا نگاشتهايم ، و تا يك درجه هم در شمارهء اوّل و دوم امسال در اين باب قلمفرسايى نمودهايم . در اين مقام هم مىگويم ، صاحب كتاب الاسلام روح المدنيه مىگويد : هركس عطف توجهى به تاريخ امم سالفهء سابقه نمايد و احوال آنها را به خوبى دقت كند ، تصديق خواهد كرد كه حجاب امرى است قديم و در ادوار گذشته مرسوم بوده است . قاموس لاروس مىگويد : زنهاى يونان وقتى كه از خانه بيرون مىآمدند ، صورتهاى خود را مخفى و مستور مىداشتند و در قرون وسطى هم معمولبه زنها بوده و اين عادت استمرار داشت تا قرن سيزدهم كه زنها خردخرد حجاب را تخفيف دادند تا امروزه كه فقط اكتفا كردهاند به نقابى كه وقايهء گرد و غبار باشد . حجاب اصلى است از اصول ادب كه واجب است تمسّك به او و حمايت از او و
هامش
( 1 ) . مستدرك ، ج 14 ، ص 155