و بعضى سه سفر را مراعات نمودهاند . « 1 » پس در سفر سيّم ، بنا را بر تمام گزاردهاند .
و قول اوّل ، خالى از ضعف نيست ، و احوط در سفر ثانى ، جمع بين القصر و التمام است ، و در سفر سيّم بىاشكال تمام مىكند .
و هرگاه بعد از تحقّق كثرت سفر ، ده روز در وطن خود بماند ، چه با نيّت اقامه يا بدون آن ، در سفر اوّل قصر مىنمايد ، و در سفر ثانى ، احوط جمع بين القصر و التمام است ، و در سفر سيّم بىدغدغه تمام مىكند .
و چون مسأله در صورت اوّل خالى از دغدغه به حسب دليل نيست ، در سفر اوّل نيز احوط جمع بين القصر و التمام است و همچنين است حال ، هرگاه ده روز در غير وطن خود از ساير بلدان توقّف نمايد ؛ ليكن با قصد اقامه ؛
و آنچه مذكور شد در صورتى است كه سفر ايشان در شغل و عمل مقرّر آنها باشد ، پس چنانچه مكارى سفر نمايد در غير چاروادارى ؛ چنانچه به سفر مكّه رود يا به سفر زيارت رود ، بدون آن كه عمل خود را متوجّه شود ، نماز را قصر مىنمايد ؛ چنانچه از بعض احاديث استفاده مىشود « 2 » و احوط ، جمع بين القصر و التمام است .
و هرگاه مكارى به جهت قطع مسافت ، مشقّت بسيار كشد ، نماز را قصر مىنمايد ؛ چنانچه احاديث متعدّده دلالت بر آن دارد « 3 » .
و فرقى ما بين مكارى و غير آن از مذكورين نيست ( 1 ) * و بعضى احتمال فرق
هامش
( 1 ) * احوط جمع است . ( محمّد باقر )
( 1 ) - از آن جمله : شهيد اوّل در ذكرى الشيعة ، ج 4 ، ص 316 ؛ ابن فهد حلّى در الموجز الحاوى ( الرسائل العشر ) ، ص 121 ؛ محقّق ثانى در جامع المقاصد ، ج 2 ، ص 513 .
( 2 ) - ر . ك : وسائل الشيعة ، ج 8 ، ص 488 ، ح 2 و 3 ، باب 12 ، صلاة المسافر .
( 3 ) - ر . ك : وسائل الشيعة ، ج 8 ، ص 490 ، ح 2 / 4 / 5 ، باب 13 ، صلاة المسافر .