و در كراهت اقتداى مقصّر به متمّ ، خلاف است « 1 » و از بعض احاديث معتبره ، كراهت آن نيز مستفاد مىشود « 2 » .
و ليكن صحاح مستفيضه ، ظهور در عدم كراهت دارد « 3 » ، و به آن جهت ، حكم به كراهت آن ، محل تأمّل است ، هر چند قول به آن ، خالى از قوّت نيست .
و جايز است اقتداى متنفّل به مفترض ، و مفترض به متنفّل ، و متنفّل به متنفّل .
و اين فروض ، در جايى است كه غير فريضه را به جماعت توان به جا آورد ؛ چون فريضهء معاده ، و چون عبادتى كه از طفل مميّز واقع مىشود - بنابر صحّت و شرعيّت عبادات او - و نماز عيد در اين اعصار .
و در حديث صحيح وارد شده است كه چون مقصّر نماز عصر را اقتدا به متمّ نمايد ، دو ركعت اوّل را نافله قرار دهد ، و دو ركعت ثانى را فريضه ، نيّت نمايد « 4 » .
و عمل به آن ، خالى از اشكال نيست ، چون مضمون آن ، مخالف با فتواى مشهور است ، و با ظاهر ساير احاديث ، موافقت ندارد .
[ شرائط امام جماعت ]
هشتم : آن است كه امام ، جامع شروط امامت باشد .
بدان كه در صحّت امامت ، چند امر اعتبار نمودهاند ، بعضى محلّ اتفاق ، و
هامش
( 1 ) - ر . ك : مختلف الشيعة ، ج 3 ، ص 61 - 63 ؛ مفتاح الكرامة ، ج 10 ، ص 213 - 216 .
( 2 ) - موثقهى ابى العباس - التهذيب ، ج 3 ، ص 164 ، ح 355 ؛ وسائل الشيعة ، ج 8 ، ص 330 ، ح 6 ، باب 18 ، ابواب صلاة الجماعة .
( 3 ) - ر . ك : وسائل الشيعة ، ج 8 ، ص 329 ، باب 18 ، ابواب صلاة الجماعة .
( 4 ) - صحيحه عبد اللّه بن مسكان و محمّد بن نعمان الأحول - التهذيب ، ج 3 ، ص 226 ، ح 573 ؛ وسائل الشيعة ، ج 8 ، ص 329 - 330 ، ح 4 ، باب 18 ، ابواب صلاة الجماعة .