مستندى ندارد « 1 » .
و نماز ادا را به نماز قضا ، و بالعكس اقتدا مىتوان نمود و نماز قصر را به نماز تمام ، و نماز تمام را به نماز قصر ، اقتدا جايز است .
و مىتواند مقصّر ، دو نماز خود را به يك نماز متمّ ، اقتدا نمايد ، چنانچه دو ركعت ظهر را به دو ركعت اوّل ظهر متمّ اقتدا نموده ، و دو ركعت عصر را به دو ركعت آخر ظهر او اقتدا كند ، چنانچه بخصوصه در حديث وارد شده است « 2 » .
و هرگاه مقصّر ، نماز خود را تمام نمايد ، خواهد در آنجا بنشيند تا امام سلام دهد ، و خواهد برود .
و بعضى از علما عدم انتقال او را از آنجا تا اتمام نماز ، واجب دانستهاند « 3 » و [ آن ] مستند ظاهرى ندارد و اولى مراعات آن است .
و ظاهر منقول از فتاوى بعض قدما ، منع از اقتداى مقصّر به متمّ ، و اقتداى متمّ به مقصّر « 4 » است .
و بعضى خصوص ثانى را منع نمودهاند « 5 » .
و هر دو قول ، ضعيف است ، و مىتوان آن را حمل بر ارادهى كراهت نموده ، و تأمّلى در مرجوحيّت اقتداى متمّ به مقصّر نيست .
هامش
( 1 ) - ر . ك : رياض المسائل ، ج 4 ، ص 322 ؛ مفتاح الكرامة ، ج 10 ، ص 98 - 99 ؛ مستند الشيعة ، ج 8 ، ص 166 .
( 2 ) - الفقيه ، ج 1 ، ص 287 ، ح 1308 ؛ وسائل الشيعة ، ج 8 ، ص 329 ، ح 1 ، باب 18 ، ابواب صلاة الجماعة .
( 3 ) - سيد مرتضى در جمل العلم و العمل [ رسائل الشريف المرتضى ، ج 3 ] ، ص 39 .
( 4 ) - على بن بابويه قمى به نقل علّامهى حلّى در مختلف الشيعة ، ج 3 ، ص 62 .
( 5 ) - شيخ صدوق به نقل علّامهى حلّى در مختلف الشيعة ، ج 3 ، ص 62 .