تخطي إلى المحتوى الرئيسي

رساله صلاتيه (فارسى) — صفحة 374

مساهمون:

ص٣٧٤
چون عرض يك انگشت و دو انگشت و نحو آن - بلندتر باشد ، مانعى ندارد . و بعضى منع را تخصيص به قدر زايد بر يك گام داده‌اند ، و ارتفاع او را به قدر يك گام تجويز نموده‌اند « 1 » . و بعضى به قدر يك وجب را تجويز كرده‌اند « 2 » و از بعض روايات ، آن را استفاده مىتوان نمود « 3 » . پس قول به جواز نسبت به آن قدر ، دور نيست ( 1 ) * . و جمعى در زمين منحدر ، اعلا بودن امام را مطلقا تجويز نموده‌اند « 4 » . و كلام جمعى در منع ، مطلق است « 5 » و آن ، احوط است . و هرگاه امام در پستى باشد ، و مأموم در بلندى باشد ، اقتدا مانعى ندارد . و هرگاه ارتفاع آن ، زايد بر قدر متعارف باشد ، جواز قدوه ، خالى از تأمّل نيست ؛ ليكن اطلاق نصّ ، جواز است ، و بعد مأموم از امام ، به اين نحو مانعى ندارد . پنجم : آن است كه مأموم مقدّم بر امام نباشد
هامش
( 1 ) * بلكه احوط ترك است . ( محمّد باقر ) ( 1 ) - از آن جمله : علّامه‌ى حلّى در تذكرة الفقهاء ، ج 4 ، ص 263 ؛ شهيد اوّل در الدّروس الشرعيّة ، ج 1 ، ص 220 و البيان ، ص 236 ؛ شهيد ثانى در مسالك الافهام ، ج 1 ، ص 306 و روض الجنان ، ج 2 ، ص 985 . ( 2 ) - ر . ك : الروضة البهيّة ، ج 1 ، ص 380 ؛ ذكرى الشيعة ، ج 4 ، ص 435 - 436 ؛ المهذّب البارع ، ج 1 ، ص 463 . ( 3 ) - موثقه‌ى عمّار بن موسى ساباطى . التهذيب ، ج 3 ، ص 53 ، ح 185 ؛ وسائل الشيعة ، ج 8 ، ص 411 - 412 ، ح 1 ، باب 63 ، ابواب صلاة الجماعة . ( 4 ) - شيخ طوسى در النهاية ، ص 117 ؛ ابن حمزه در وسيله ، ص 107 ؛ محقّق حلّى در شرايع الاسلام ، ج 1 ، ص 113 ؛ ابن فهد حلّى در المهذّب البارع ، ج 1 ، ص 463 ؛ سيد على طباطبايى در رياض المسائل ، ج 4 ، ص 301 . ( 5 ) - شيخ طوسى در الخلاف ، ج 1 ، ص 566 ، مسأله‌ى 301 و ر . ك : مختلف الشيعة ، ج 3 ، ص 90 .