و هرگاه زياده غير مبطله باشد ، چنانچه بعد از شروع به قرائت شكّ نمايد كه آن ركعت دويم است يا سيّم ، در اختيار اكثر و هدم ركعت ، يا اختيار اقلّ و اتمام عمل ، تأمّل است ، و وجه ثانى ، خالى از قوّت نيست .
و هرگاه امر داير ما بين نقيصه و تمام و زياده باشد ، بنا را بر تمام مىگذارد ؛ چنانچه در فرض مذكور ، شكّ نمايد ما بين يك و دو و سه ، بنا بر دو مىگذارد .
مسأله : هرگاه شكّ در ركعات نمازهاى سنّتى نمايد نيز اعتبارى به شكّ نيست ، و بنا را بر صحّت مىگذارد ، و هرگاه صحّت به اقل و اكثر حاصل باشد ، مخيّر است ما بين بناى بر اقلّ و اكثر ؛ و افضل ، بناى بر اقلّ است .
و هرگاه بنابر اكثر ، موجب زيادتى بعض افعال غير مبطله شود - چنانچه شكّ نمايد كه آن ركعت دويم است يا سيّم - در تعيين بناى بر اقل و جواز بنابر اكثر و هدم ركعت ، تأمّل است ، و احوط بنابر اقلّ است .
و امّا شكّ متعلّق به اجزاى نماز سنّتى ، پس حكم آن ، حكم نمازهاى واجبى است ؛ با بقاى محل ، عود مىنمايد ، و با فوات آن ، التفاتى نمىكند .
و در احكام مذكوره در سهو نيز ما بين نوافل و فرايض ، فرقى نيست الّا در سجود سهو ؛ چه در نوافل ، سجود سهوى لازم نمىشود .
رساله صلاتيه (فارسى) — صفحة 314
مساهمون: الشيخ محمد تقي الرازي الأصفهاني
ص٣١٤