احاديث ، اختلافى هست « 1 » و مسأله ، محلّ اشكال است : البته از بابت احتياط ، آن را ترك نكند .
سيّم : هر زياده و كمى است در نماز ، غير آنچه مذكور شد .
چهارم : شكّ در زياده و نقصان چيزىست در نماز .
پنجم : شكّ ميان سه و چهار ، هرگاه مظنّه به چهار نمايد ، عمل به آن مىنمايد و دو سجدهى سهو را در اين مقام ، بعضى از قدماى علما لازم دانستهاند « 2 » .
[ نماز احتياط ]
و بدان كه واجبات نماز احتياط ، چون واجبات ساير صلوات واجبه است ؛ پس نيّت و تكبيرة الاحرام و قرائت و ركوع و سجود و تشهّد و سلام ، در آن لازم است .
و بعضى از علما تكبيرة الاحرام ، بلكه نيّت مجدّدى در آن لازم ندانستهاند « 3 » و ركعت احتياط را وصل به نماز مىكنند ، و به نيّت اصل نماز اكتفا مىنمايند ، و آن ، خالى از ضعف نيست .
و در قرائت ، اقتصار به حمد مىشود ، و خواندن سوره در كار نيست ؛ چون به ازاى دو ركعت اخيره است ، و در آنها خواندن سوره ، مقرّر نشده است .
و بعضى از علما قايل به تخيير ما بين قرائت حمد و تسبيحات شدهاند ؛ « 4 »
هامش
( 1 ) - ر . ك : وسائل الشيعة ، ج 8 ، ص 224 - 225 و ص 250 - 251 ، باب 14 و 32 از ابواب الخلل الواقع فى الصلاة .
( 2 ) - والد شيخ صدوق به نقل علّامهى حلّى در مختلف الشيعة ، ج 2 ، ص 422 ؛ شيخ صدوق به نقل شهيد اوّل در الدّروس الشرعيّة ، ج 1 ، ص 206 .
( 3 ) - ر . ك : الحدائق الناضرة ، ج 9 ، ص 302 .
( 4 ) - شيخ مفيد در المقنعة ، ص 146 ؛ ابن ادريس حلّى در السرائر ، ج 1 ، ص 254 .