چنانچه در ركعتين اخيرتين ، مقرّر است ، و اظهر ، تعيين حمد است .
و اتّصال ركعات احتياط به نماز ، لازم است ، و در جواز تخلّل منافى نماز ما بين آن و نماز احتياط ، اشكال است ، و قول به منع ، خالى از قوّت نيست .
و با تخلّل منافى ، اظهر ، بطلان نماز است ؛ « 1 » هرچند از روى فراموشى باشد ( 1 ) * .
و احوط با تخلّل منافى آن است كه ركعت احتياط را به عمل آورده ، بعد نماز را اعاده نمايد .
[ كيفيّت سجود سهو ]
و امّا سجود سهو ، پس واجب در آن ، دو سجده است با نيّت ، بلا خلاف ؛ و بعضى از علما اكتفا به همين قدر نمودهاند « 2 » و آن ، ضعيف است ؛ بلكه چند امر ديگر نيز در آن لازم است ، چنانچه مشهور بين العلماست . « 3 »
اوّل : ذكر سجود است .
و در ذكر آن ، يكى از اين دو لفظ كافى است بگويد : « بسم اللّه و باللّه اللّهم صلّ
هامش
( 1 ) * هرگاه منافى در جميع احوال باشد . ( محمّد باقر )
( 1 ) - ابن ادريس حلّى ، ابن قطان حلّى ، شهيد ثانى و ميرزاى قمى قائل به عدم بطلان نماز مىباشند . ر . ك : السرائر ، ج 1 ، ص 254 و 256 ؛ معالم الدين فى فقه آل ياسين ، ج 1 ، ص 121 ؛ روض الجنان ، ج 2 ، ص 941 ؛ غنائم الايام ، ج 3 ، ص 301 - 300 ؛ مناهج الاحكام ، ص 611 - 610 و ن . گ : المسائل البغدادية [ الرسائل التسع ] ، ص 260 ، مسأله 35 و مهذّب الاحكام ، ج 8 ، ص 295 - 293 .
( 2 ) - علّامهى حلّى در مختلف الشيعة ، ج 2 ، ص 434 ؛ سيد محمّد عاملى در مدارك الاحكام ، ج 4 ، ص 283 .
( 3 ) - ر . ك : رياض المسائل ، ج 4 ، ص 171 - 175 .