( كند ) « 1 » ، يا از شوق بهشت ، يا خوف از آتش جهنّم ، و عذاب قبر ، و نشور ، و حساب در محشر ، يا به جهت كثرت گناهان و نحو آن ، مانعى ندارد ؛ بلكه از افضل اعمال است .
و هرگاه گريهى او به جهت طلب امور دنيويّه از جناب اقدس الهى باشد ، نه به سبب فوات آنها از وى ؛ چنانچه از جناب اقدس الهى ، شفاى بيمار خود را طلب نمايد و گريه كند ، يا طلب وسعت رزق ، و اداى ديون خود را نمايد ، و در درگاه الهى به جهت اهتمام در انجاح آن مطلب ، گريه كند ، در بطلان نماز به آن ، تأمّل است .
و ظاهر بعضى متأخرين عدم ابطال است « 2 »
و آن را از بعض روايات استفاده مىتوان نمود « 3 » ؛ چه ، حصول رقّت و گريه را در دعا ، علامت اجابت دعا شمردهاند .
و اين وجه ، خالى از قوّت نيست ؛ هر چند ظاهر اطلاق بسيار [ ى از ] اصحاب شامل قسمين است ؛ و احوط اجتناب است .
و هرگاه گريهى او شرعا راجح باشد ، و او براى خدا گريه نمايد ؛ چون گريه بر مصيبت حضرت سيّد الشهدا عليه السّلام و ساير ائمّهاى هدى عليهم السّلام يا بر مصايب علما و صلحا ، در حصول بطلان نماز به آن ، تأمّل است ؛ و احوط ، اجتناب است .
و هرگاه گريهى او از روى سهو باشد ، در مبطل بودن آن خلاف است « 4 » ؛ چه ،
هامش
( 1 ) - نسخهى « ع » .
( 2 ) - محدّث بحرانى در الحدائق الناضرة ، ج 9 ، ص 52 .
( 3 ) - ر . ك : وسائل الشيعة ، ج 7 ، ص 74 ، ح 1 باب 29 ، ابواب الدعاء .
( 4 ) - ر . ك : مفتاح الكرامة ، ج 8 ، ص 101 - 103 ؛ مستند الشيعة ، ج 7 ، ص 53 - 54 .