و از حضرت امام رضا عليه السّلام منقول است كه قنوت آن جناب در سفر خراسان ، در جميع نمازها ، اين بود كه : « ربّ اغفر و ارحم و تجاوز عمّا تعلم انّك انت الاعزّ الاجلّ الاكرم » « 1 » .
و مستحبّ است طول دادن قنوت .
و از حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله مروىّ است كه : « طولدهندهتر قنوت را از شماها در دار دنيا ، درازتر است راحت او روز قيامت در موقف » « 2 » .
و نيز مروىّ است كه افضل نمازها آن است كه قنوت آن طولانى باشد « 3 » .
و از آن مستثنى مىشود نماز جماعت ؛ چه تخفيف در آن مستحبّ است ، مگر آن كه مأمومين ، طالب تطويل باشند .
[ برخى از فروع قنوت ]
و مستحبّ است تكبير از براى قنوت ، چنانچه اخبار مستفيضهى مشتمله بر صحيح ، و معتضده به شهرت بين الاصحاب ، بر آن دلالت دارد . « 4 »
و منقول از شيخ مفيد رحمه اللّه آن است كه در اواخر عمر ، عدول از قول مشهور نموده ، تكبير قنوت را ترك كرده ، و اقتصار بر بلند كردن دستها نموده « 5 » و مستند آن ظاهر نيست .
هامش
( 1 ) - عيون اخبار الرضا عليه السّلام ، ج 2 ، ص 182 .
( 2 ) - الفقيه ، ج 1 ، ص 308 ، ح 1406 ؛ وسائل الشيعة ، ج 6 ، ص 291 - 292 ، ح 3 باب 22 ، ابواب القنوت .
( 3 ) - ذكرى الشيعة ، ج 3 ، ص 291 ؛ وسائل الشيعة ، ج 6 ، ص 292 ، ح 3 باب 22 ، ابواب القنوت .
( 4 ) - صحيحهء معاوية بن عمّار ، الكافى ، ج 3 ، ص 310 ح 5 و 6 ؛ وسائل الشيعة ، ج 6 ، ص 18 ، ح 1 و 2 - باب 5 ، ابواب تكبيرة الاحرام و الافتتاح .
( 5 ) - به نقل شيخ طوسى در استبصار ، ج 1 ، ص 337 .