ملاحظهى اخبار « 1 » مستفاد مىشود .
و ظاهر بعض از علما « 2 » آن است كه هر دو قنوت را قبل از ركوع به جا آورد ؛ و بعضى از علما « 3 » يك قنوت در آن قايل شدهاند ، و آن را در ركعت اوّل ، قبل از ركوع مىدانند و در ركعت دويم ، قنوت قايل نيستند .
و بعضى « 4 » آن را مانند ساير نمازها مىدانند ، و قنوت را ، قبل از ركوع ركعت دويم ، قرار دادهاند .
دويم : نماز عيدين است ؛ چه در آنجا نيز ، قنوت در هر دو ركعت ، ثابت است قبل از ركوع ، چنانچه در محلّش بيان مىشود « 5 » - إن شاء اللّه .
سيّم : نماز آيات است ؛ چه قنوت در آن نيز ، در ركعت اوّل و دويم ثابت است و تفصيل آن من بعد - إن شاء اللّه - مذكور مىشود « 6 » .
[ حكم نسيان قنوت ]
و هرگاه قنوت را قبل از ركوع ، فراموش نمايد ، و در ركوع ، يا بعد از سر برداشتن از آن ، متذكّر شود ، بعد از ركوع ، آن را بجا مىآورد و در قضا و ادا بودن آن ، تأمّل است و چون نيّت ادا و قضا ، لزومى ندارد ، ثمرهاى بر وجهين مذكورين
هامش
( 1 ) - ر . ك : وسائل الشيعة ، ج 6 ، ص 270 - 273 ، باب 5 ، ابواب القنوت .
( 2 ) - ابن ابى عقيل به نقل علّامه حلّى در مختلف الشيعة ، ج 2 ، ص 223 ؛ ابى الصلاح حلبى در الكافى ، ص 151 .
( 3 ) - علّامهى حلّى در مختلف الشيعة ، ج 2 ، ص 225 ؛ سيّد محمّد عاملى در مدارك الاحكام ، ج 3 ، ص 447 .
( 4 ) - ابن ادريس حلّى در السرائر ، ج 1 ، ص 229 .
( 5 ) - ر . ك : ص 330 .
( 6 ) - ر . ك : ص 332 - 331 .