ربّ العالمين » و ظاهر روايات « 1 » استحباب سمعله « 2 » و تحميد است نسبت به امام و مأموم و منفرد . و محقّق و علّامه - عليهما الرحمه - نقل اجماع بر آن نمودهاند . « 3 »
و از بعض روايات مستفاد مىشود كه نسبت به مأموم تحميد مستحبّ است « 4 » و دور نيست كه اتيان به امرين ، نسبت به همه مستحبّ باشد ؛ ليكن هرگاه اقتصار بر يكى از آنها نمايند ، امام سمعله « 5 » گويد ، و مأموم تحميد نمايد تا دعاى امام شامل مأمومين شود ، بعد از آن تكبير از براى سجود گويد در حال قيام . و در بعض روايات « 6 » وارد شده كه تكبير را در حال فرود آمدن به سجود گويد و ظاهر ، تخيير بين الامرين است ( 1 ) * و رفع يدين در اين مقام نيز مستحبّ است .
[ سجود ]
مبحث ششم : در بيان سجود است .
و در هر ركعتى دو سجده واجب است ، و دو سجده با هم ، ركن است به اين معنى كه زيادتى دو سجده با هم ، در يك ركعت باعث بطلان نماز است ؛ چه عمدا و چه سهوا و همچنان نقصان هر دو با هم مبطل عمدى و سهوى است .
هامش
( 1 ) * اوّل اولى است . ( محمّد باقر )
( 1 ) - ر . ك : وسائل الشيعة ، ج 6 ، ص 322 ، باب 17 ابواب ركوع .
( 2 ) - سمع اللّه ( نسخهى « ع » ، « غ » و « ض » ) .
( 3 ) - ر . ك : المعتبر ، ج 2 ، ص 203 و منتهى المطلب ، ج 5 ، ص 137 .
( 4 ) - الكافى ، ج 3 ، ص 320 ، ح 2 ؛ وسائل الشيعة ، ج 6 ، ص 322 ، ح 1 ، باب 24 ، ابواب السجود .
( 5 ) - سمع اللّه ( نسخهى « ع » ، « غ » و « ض » ) .
( 6 ) - الكافى ، ج 3 ، ص 336 ، ح 1 ؛ وسائل الشيعة ، ج 6 ، ص 383 ، ح 2 ، باب 24 ، ابواب السجود .