و نيز مستحبّ است كه در حال ركوع ، دستها را بر كاسهى زانوها گذارده چنانچه دستهاى او ، آن را فراگيرد ، و انگشتان او از يكديگر جدا باشد ، و زانوها را به پشت سر برد .
و چنان پشت خود را راست نگه دارد كه هرگاه قطرهى آبى يا روغنى بر آن ريزند ، از جاى خود حركت نكند ، و گردن خود را پيش دارد و در آن حال به خاطر آورد اين معنى را كه ايمان به تو آوردهام ؛ اگر چه گردن مرا بزنى يا گردن من زده شود على اختلاف الاحتمالين و چشمهاى خود را بر هم گذارد ، چنانچه در حديث صحيح « 1 » وارد شده .
و در حديث صحيح « 2 » ديگر وارد شده كه نظر به ما بين قدمهاى خود نمايد ، و دور نيست كه اداى مستحبّ به هر يك از وجهين بشود ( 1 ) * ، و فاصلهء ما بين قدمهاى او به قدر يك وجب باشد ، و سه دفعه تسبيحهى كبرى را به جا آورد .
و از بعض روايات « 3 » مستفاد مىشود كه منتهاى كمال فضيلت در هفت تسبيحه است و صلوات بر حضرت رسول و آل او ، در حال ركوع و سجود ، مستحبّ است و چون از ركوع سر بر دارد و بايستد ، در حال ايستادن ، بگويد :
« سمع اللّه لمن حمده ، الحمد للّه ربّ العالمين اهل الجبروت و الكبرياء ، و العظمة للّه
هامش
( 1 ) * مشهور بين الاصحاب ثانى است . ( محمّد باقر )
ح 301 ؛ وسائل الشيعة ، ج 5 ، ص 459 ، ح 1 و ص 461 ، ح 2 - باب 1 ابواب افعال الصلاة .
( 1 ) - صحيحهء حمّاد بن عيسى - الفقيه ، ج 1 ، ص 196 ، ح 916 ؛ وسائل الشيعة ، ج 5 ، ص 459 باب 1 ابواب افعال الصلاة .
( 2 ) - صحيحهء زراره - الكافى ، ج 3 ، ص 334 ، ح 1 ؛ التهذيب ، ج 2 ، ص 83 ، ح 76 ؛ وسائل الشيعة ، ج 5 ، ص 461 ، 462 ، ح 3 باب 1 ابواب افعال الصلاة .
( 3 ) - التهذيب ، ج 2 ، ص 76 ، ح 282 و استبصار ، ج 1 ، ص 322 ، ح 1204 ؛ وسائل الشيعة ، ج 6 ، ص 299 ، ح 1 باب 4 ابواب الركوع .