به قصد سجده رفتن خم شود ، و چون به حدّ ركوع رسد ، به خاطرش آيد كه ركوع نكرده ، آن خم شدن را ركوع محسوب نمىتواند نمود ؛ بلكه بايد بايستد ، و ثانيا به قصد ركوع خم شود .
و در صورت خلوّ از قصدين ، هرگاه انحنا ، از روى غفلت واقع شود ، بعضى « 1 » اشكال نمودهاند ؛ و احتمال دادهاند كه ركوع به آن متحقّق شود ( 1 ) * و اين وجه ، خالى از ضعف نيست .
[ واجبات ركوع ]
و بدان كه در ركوع چند چيز واجب است :
اوّل : ذكر است و در قدر واجب از آن خلاف است « 2 » :
بعضى « 3 » مطلق ذكر را اكتفا نمودهاند ؛ از قبيل : « سبحان اللّه و الحمد للّه » و نحو آنها .
و بعضى « 4 » خصوص تسبيح را لازم مىدانند ؛ ليكن به مطلق تسبيح اكتفا نمودهاند ، هر چند سبحان اللّه باشد .
هامش
( 1 ) * مراعات احتياط به اعادهى نماز بعد از اتمام نماز خوب است . ( محمّد باقر )
( 1 ) - فاضل هندى در كشف اللثام ، ج 4 ، ص 71 .
( 2 ) - ر . ك : مفتاح الكرامة ، ج 7 ، ص 300 - 307 ؛ مستند الشيعة ، ج 5 ، ص 203 - 208 ؛ جواهر الكلام ، ج 10 ، ص 153 - 161 .
( 3 ) - از آن جمله : شيخ طوسى در المبسوط ، ج 1 ، ص 111 ؛ علّامهى حلّى در مختلف الشيعة ، ج 2 ، ص 165 ؛ فاضل مقداد در التنقيح الرائع ، ج 1 ، ص 208 ؛ محقّق ثانى در جامع المقاصد ، ج 2 ، ص 286 ؛ شهيد ثانى در مسالك الافهام ، ج 1 ، ص 214 - 215 .
( 4 ) - سيد مرتضى در انتصار ، ص 149 و ابن زهره در غنية النزوع ، ص 79 .