و احوط ، مراعات آن است ، هر چند قول به عدم وجوب - چنانچه مختار جمعى از متأخرين علما « 1 » است - خالى از قوّت نيست .
و هرگاه از روى جهل به مسأله ، مراعات جهر و اخفات ، در محلّى كه واجب است به عمل نياورد ، پس اگر جاهل ساذج باشد ، نماز او صحيح است ؛
و اگر متردد ( 1 ) * در آن بوده و كوتاهى در اخذ مسأله نموده ، نماز او باطل است ؛ و اگر از روى سهو ، آن را مراعات نكرده باشد ، نماز او صحيح است ؛ پس اگر در اثناى قرائت متفطّن شود ، از همان محل ، مراعات مىنمايد ، و آنچه را خوانده ، اعاده نمىكند .
[ محرّمات قرائت ]
و بدان كه در قرائت ، چند امر حرام است :
اوّل : آن كه خواندن سورهاى كه باعث فوات وقت نماز شود ، جايز نيست ؛ بلكه سورهاى را اختيار نمايد كه تواند با خواندن آن ، نماز را در وقت واقع نمايد .
دويم : آن كه خواندن هر يك از سور عزايم در نماز واجب ، جايز نيست ؛ حتى آن كه بسم اللّه را به قصد يكى از آن سوره نمىتواند خواند ( 2 ) * * .
هامش
( 1 ) * و اگر تردّد او در حين عمل باشد ، به نوعى كه با وجود آن ، قصد قربت نتواند كرد ، بطلان عمل ، موجّه است ؛ و اگر سابق بر عمل باشد ، و در حال قرائت ، غفلت داشته باشد ، اطلاق حديث ، مقتضى صحّت نماز است . ( محمّد باقر )
( 2 ) * * اين حكم احوط است . ( محمّد باقر )
( 1 ) - شهيد ثانى در روض الجنان ، ج 2 ، ص 702 - 703 ؛ محقّق اردبيلى در مجمع الفائدة و البرهان ، ج 2 ، ص 228 ؛ محقّق خراسانى در ذخيرة المعاد ، ص 275 ؛ محقّق ثانى در جامع المقاصد ، ج 2 ، ص 268 ؛ سيد على طباطبايى در رياض المسائل ، ج 3 ، ص 169 .