[ قرائت ]
مبحث چهارم : در بيان قرائت است ، و خلافى در وجوب قرائت فى الجمله در نماز نيست .
و بعضى « 1 » از علما آن را ركن دانستهاند ، و آن ضعيف است .
و در هر ركعت از نماز دو ركعتى واجبه ، و در دو ركعت اوّل از نماز چهار ركعتى و سه ركعتى ، خواندن حمد و يك سورهى تامّه ، واجب است .
و در وجوب خواندن سورهى حمد خلافى نيست « 2 » و در وجوب سوره ، خلاف است « 3 » .
و بعضى از علما آن را سنّت « 4 » دانستهاند ، و اظهر و اشهر ، وجوب آن است ؛ ليكن آن چه از احاديث « 5 » مستفاد مىشود : وجوب آن ؛ مانند وجوب حمد نيست ، پس اگر او را حاجت مهمّى باشد كه ترك آن ، مضرّ به دين يا دنياى او باشد ، و خواندن سوره باعث فوات آن شود ، يا اين كه وقت تنگ باشد كه ادراك يك ركعت از وقت را با سوره نتواند نمود ، وجوب سوره از او ساقط مىشود .
و امّا نماز سنّتى ، پس خواندن سوره در آن لزومى ندارد ، و اكتفا به حمد در آن مع الامكان جايز است .
هامش
( 1 ) - بعض اصحاب به نقل شيخ طوسى در المبسوط ، ج 1 ، ص 105 و ابن حمزه به نقل فاضل مقداد در التنقيح الرائع ، ج 1 ، ص 197 و ر . ك : جواهر الكلام ، ج 9 ، ص 460 .
( 2 ) - ر . ك : الخلاف ، ج 1 ، ص 327 ؛ تذكرة الفقهاء ، ج 1 ، ص 128 ؛ ذكرى الشيعة ، ج 3 ، ص 297 .
( 3 ) - ر . ك : مفتاح الكرامة ، ج 7 ، ص 59 - 62 و جواهر الكلام ، ج 9 ، ص 541 - 540 .
( 4 ) - سالار ديلمى در مراسم ، ص 69 - 70 ؛ محقّق سبزوارى در كفاية الاحكام ، ج 1 ، ص 92 ؛ سيد محمّد عاملى در مدارك الاحكام ، ج 3 ، ص 347 ؛ فيض كاشانى در مفاتيح الشرايع ، ج 1 ، ص 121 .
( 5 ) - وسائل الشيعة ، ج 6 ، ص 39 - 41 باب 2 از ابواب القراءة فى الصلاة .