نيّت صادر شود .
و نيّت ، على الاظهر ، داعى بر فعل است ؛ و به خاطر گذرانيدن ، در آن لزومى ندارد ، چنانچه سابقا اشاره به آن شد .
و استدامهى فعليّه ( 1 ) * نيّت تا آخر عمل ، لزومى ندارد ؛ بلكه استدامهى حكميّه كافى است ؛ به اين معنى كه بر حكم نيّت اوّل ، باقى باشد ، چنانچه خلاف آن را قصد نكند ، و تردّد در آن ننمايد ؛ پس اگر عالما عامدا قصد ابطال نماز نمايد ، نماز او باطل است ، چه فعل منافى به عمل آورد يا نه ، و چه بعضى از افعال نماز را در آن حال به جا آورد يا نه .
و بعضى « 1 » از علما به مجرّد قصد ابطال و خروج از نماز ، عمل را باطل ( 2 ) * * ندانستهاند ؛ و آن وجه واضحى ندارد .
و اظهر آن است كه تردّد در نيّت ، در حكم قصد ابطال است ( 3 ) * * * و هرگاه قصد فعل مبطل نمايد ، آن نيز در حكم قصد ابطال است ، على الاظهر .
هامش
( 1 ) * بعد از اين كه نيّت مجرد داعى باشد و اخطار لازم نباشد ، اعتبار استدامهى فعليّه در تمام اجزاى عمل ، خالى از وجه نيست . ( محمّد باقر )
( 2 ) * * اين قول به نظر قاصر ، اظهر است ، پس اگر قبل از فوت موالات ، رجوع كند به قصد اوّل و نماز را تمام كند ، صحيح است و با تردّد يا قصد مبطل ، اولى به صحّت است ، بعد از رجوع به نحو مرقوم . ( محمّد باقر )
( 3 ) * * * اين قول احوط است . ( محمّد باقر )
( 1 ) - شيخ طوسى در المبسوط ، ج 1 ، ص 102 ، و الخلاف ، ج 1 ، ص 308 ؛ علّامهى حلّى در تحرير الاحكام ، ج 1 ، ص 237 ، ارشاد الاذهان ، ج 1 ، ص 252 ، نهاية الاحكام ، ج 1 ، ص 499 و مختلف الشيعة ، ج 2 ، ص 139 ، فخر المحققين در ايضاح الفوائد ، ج 1 ، ص 101 - 102 ، شهيد اوّل در الدروس الشرعية ، ج 1 ، ص 166 . ر . ك : جواهر الكلام ، ج 9 ، ص 289 - 280 .