احوط ، اعاده است .
و هرگاه قادر بر كندن لباس نجس باشد ، و متمكّن از لباس طاهر نباشد ، در وجوب كندن آن ، و عريان نماز كردن ، خلاف است « 1 » :
اشهر « 2 » آن است كه آن را كنده ، عريان نماز گزارد .
و بعضى پوشيدن لباس نجس را لازم دانستهاند « 3 » .
و جمعى « 4 » او را مخيّر بين وجهين مىدانند .
و احوط آن است كه با وسعت وقت ، به هر دو قسم ، نماز گزارد ، و با عدم وسعت ، عريان نماز كند ، به طريقى كه در نماز عارى گذشت .
[ شرايط مكان نمازگزار ]
مبحث چهارم : در بيان مكان مصلّى است .
بدان كه در مكان مصلّى ، چند امر معتبر است :
اوّل : آن كه متمكّن از اداى افعال واجبهى نماز در آن بوده باشد ، پس اگر به نحوى تنگ باشد كه متمكّن از اداى ركوع و سجود در آن نباشد ، مع الاختيار ، نماز
هامش
( 1 ) - ر . ك : كفاية الاحكام ، ج 1 ، ص 68 ؛ جواهر الكلام ، ج 6 ، ص 389 - 394 .
( 2 ) - ر . ك : الروضة البهيّة ، ج 1 ، ص 205 ؛ الحدائق الناضرة ، ج 5 ، ص 349 ؛ مفاتيح الشرايع ، ج 1 ، ص 107 ؛ جامع المدارك ، ج 1 ، ص 223 و ن . گ : شرح تبصرة المتعلّمين ، ج 1 ، ص 341 .
( 3 ) - شيخ طوسى در المبسوط ، ج 1 ، ص 39 ، و النهاية ص 55 ؛ علّامهى حلّى در منتهى المطلب ، ج 3 ، ص 271 ؛ شهيد اوّل در البيان ، ص 128 ؛ شهيد ثانى در مسالك الافهام ، ج 1 ، ص 129 .
( 4 ) - محقّق حلّى در المعتبر ، ج 1 ، ص 444 - 445 ؛ علّامهى حلّى در منتهى المطلب ، ج 3 ، ص 303 ؛ شهيد اوّل در البيان ، ص 128 ؛ محقّق ثانى در جامع المقاصد ، ج 1 ، ص 177 - 178 ؛ شهيد ثانى در حاشيه المختصر النافع ، ص 25 [ و فيه ( و الصلاة فيه افضل ) ] .