و جمعى « 1 » مطلقا مكروه دانستهاند ؛ و آن ، خالى از قوّتى نيست .
و احوط ( 1 ) * ، قول اوّل است ، و اين در صورتى است كه ما بين ايشان حايلى نباشد ، يا اين كه ده ذرع به ذراع دست ، فاصله ما بين ايشان نبوده باشد ؛ و الّا مانعى نخواهد بود ، و نماز هر دو صحيح است بلا شكّ ، و همچنان هرگاه مرد ، مقدّم ايستاده باشد .
[ اذان و اقامه ]
فصل هفتم : در بيان اذان و اقامه است .
بدان كه اذان و اقامه در نماز جمعه و نمازهاى واجبهى يوميّه ، چه ادا باشد يا قضا ، سنّت است ، خصوصا هرگاه به جماعت واقع سازند .
و احوط ، عدم ترك اقامه است مطلقا ؛ چون ظاهر احاديث « 2 » وجوب آن است ؛ و به اين جهت بعضى از متأخرين علما « 3 » ، آن را واجب دانستهاند ؛ و اظهر ، حمل آن احاديث بر استحباب مؤكّد است .
و تأكيد اذان و اقامه ، در نماز صبح و مغرب بيشتر است ، و همچنان نسبت به نماز جمعه ؛ بلكه مطلق نماز جماعت .
هامش
( 1 ) * اين احتياط را ترك نكند . ( محمّد باقر )
( 1 ) - سيد مرتضى و ابن ادريس حلّى ر . ك : السرائر ، ج 1 ، ص 267 ؛ فخر المحقّقين در ايضاح الفوائد ، ج 1 ، ص 88 و بسيارى از متأخرين . ر . ك : مستند الشيعة ، ج 4 ، ص 411 ؛ جواهر الكلام ، ج 8 ، ص 506 .
( 2 ) - از آن جمله : موثّقهى عمار ، التهذيب ، ج 2 ، ص 282 ، ح 1123 ؛ وسائل الشيعة ، ج 5 ، ص 444 ، ح 2 ، باب 35 ، ابواب الاذان و الاقامة .
( 3 ) - ابن حمزه در وسيله ، ص 91 ؛ قاضى ابن برّاج در المهذب ، ج 1 ، ص 88 و شرح جمل العلم و العمل ، ص 79 ؛ ابن زهره در غنية النزوع ، ص 72 ؛ ابو الصلاح حلبى در الكافى ، ص 143 ، قطب الدين كيدرى در اصباح الشيعة ، ص 69 .