دويم : ترتيب ما بين افعال مذكوره است ؛ پس اوّل دستها را بر زمين زده ، بعد رو را مسح نمايد ، و بعد روى دست راست ، و بعد روى دست چپ را به نحوى كه مذكور گرديد .
سيّم : آن است كه مسح را از بالا به پايين ( 1 ) * نمايد ، چنانچه از رستنگاه مو مسح نموده ، تا به بالاى بينى منتهى سازد ، و از بند دست ، مسح نموده تا به سر انگشتان كشد .
چهارم : موالات است ؛ يعنى افعال تيمّم را پىدرپى به عمل آورد ، و فاصلهء معتدّ به ما بين آنها ندهد ؛ و مرجع در آن ، عرف است .
پنجم : طهارت خاك تيمّم است ، و آن چه قائم مقام آن است .
ششم : اباحهى تصرّف در آن است ، چنانچه زمين مباح باشد ؛ يا اين كه او مالك آن باشد ؛ يا مالك ، او را اذن داده باشد .
هفتم : طهارت مواضع تيمّم است ، از : روى او ، و ظاهر دستها ، و باطن آنها مع الامكان ، چنانچه جمعى مذكور نمودهاند « 1 » ؛ و در احاديث ، تصريح به آن نشده ، و على اىّ حال ، مراعات آن ، از باب احتياط ، لازم است .
هشتم : اباحهى محلّ تيمّم است . ( 2 ) * *
هامش
( 1 ) * اين شرط بر سبيل احتياط ، خوب است . ( محمّد باقر )
( 2 ) * * اين حكم زمينى است كه خاك تيمّم را مثلا در اين مىگذارند و پارچه كه خاك را بر روى آن مىريزند و فرشى كه آن پارچه را بر روى آن پهن مىكنند و امثال آن و حكم فضايى كه در آن تيمم واقع مىشود ، به نوعى است كه در وضو گذشت . ( محمّد باقر )
( 1 ) - از آن جمله : علّامهى حلّى در ارشاد الاذهان ، ج 1 ، ص 234 ؛ شهيد اوّل در الدروس الشرعيّة ، ج 1 ، ص 133 ؛ محقّق ثانى در الرسالة الجعفريّة ( رسائل المحقّق الكركى ، ج 1 ) ، ص 95 ؛ محقّق سبزوارى در كفاية الاحكام ، ج 1 ، ص 45 و ر . ك : مفتاح الكرامة ، ج 4 ، ص 461 - 462 .