قول سيّم آن است كه غسل را تمام نموده ، بر او هيچ يك از غسل و وضو لزومى ندارد « 1 » و به همان طريق ، داخل نماز مىتواند شد « 2 » و احوط آن است كه آن غسل را تمام نموده ، بعد اعاده كرده ، وضو نيز بسازد .
[ تيمّم ]
فصل چهارم : در بيان تيمّم است ؛ و در آن چند بحث است :
بحث اوّل : در بيان شرايط مشروعيّت تيمّم است .
بدان كه مشروعيّت تيمّم در صورت عدم تمكّن از استعمال آب است ؛ مگر در دو صورت :
اوّل : تيمّم نمودن به جهت خواب است ، پس تيمّم در آن صورت جايز است ، هر چند متمكّن از استعمال آب باشد ؛ و مورد حديث « 3 » ، آن است كه وقتى كه به خوابگاه خود در آيد ، و به خاطرش رسد كه وضو ندارد ، تيمّم را به جا آورد ؛ پس
هامش
در الروضة البهيّة ، ج 1 ، ص 358 و مسالك الافهام ، ج 1 ، ص 55 ؛ سيد محمّد عاملى در مدارك الاحكام ، ج 1 ، ص 307 ؛ محقّق اردبيلى در مجمع الفائدة و البرهان ، ج 1 ، ص 140 - 141 ؛ شيخ بهائى در الحبل المتين ، ص 148 و جامع عبّاسى ، ص 14 ؛ فاضل هندى در كشف اللثام ، ج 2 ، ص 46 ؛ سيد بحر العلوم در الدرة النجفيّة ، ص 28 .
( 1 ) - قاضى ابن برّاج در جواهر الفقه ، ص 12 ، مسأله 22 ؛ ابن ادريس حلّى در السرائر ، ج 1 ، ص 119 ؛ محقّق ثانى در جامع المقاصد ، ج 1 ، ص 276 ؛ محقّق سبزوارى در ذخيرة المعاد ، ص 60 .
( 2 ) - براى اطلاع از فروعات و اقوال در اين بحث ر . ك : رسائل زير :
الف : « رسالة فى ما اذا احدث المجنب فى اثناء غسل الجنابة » [ رسائل الشهيد الثانى ، ج 1 ] ، ص 115 - 159 .
ب : « رسالة حكم الحدث الاصغر المتخلّل فى غسل الجنابة » [ الرسائل الفقهية ( محقّق خواجوئى ) ، ج 2 ] ، ص 169 .
( 3 ) - الفقيه ، ج 1 ، ص 296 ، ح 1353 ؛ وسائل الشيعة ، ج 1 ، ص 378 ، ح 2 ، باب 9 ، ابواب الوضوء .