او تجاوز نمايد نيز استظهار مىنمايد ؛ چنانچه در اخبار وارد شده « 1 » ، و در حديث صحيح در اين مقام ، استظهار او به دو روز مذكور است « 2 » و اظهر ، استحباب استظهار است ( 1 ) * .
و هرگاه ذات العادة در حيض نباشد ، چنانچه مبتدئه به هر يك از دو معنى مذكور باشد ، يا اين كه مضطربه باشد ، مختار بسيارى از علما « 3 » آن است كه ده روز را نفاس قرار مىدهد ( 2 ) * * و احتمال مىرود كه رجوع به تميز نمايد ، و با فقدان آن ، مبتدئه رجوع به اقارب ، و با فقدان يا اختلاف رجوع به اقران ، و با فقدان يا اختلاف ، رجوع به روايت نمايد ؛ چنانچه در حيض گذشت .
و مضطربه ، رجوع به روايت نمايد ؛ و احوط آن است كه جمع بين الوجهين نمايد ؛ پس به طريق مسطور رفتار نموده ، از باب احتياط ، عبادت را به جا آورد ، و بعد از اكمال عشره نيز غسل نفاس را به جا آورده ، روزهى آن ايّام را هرگاه در ماه رمضان اتّفاق افتد ، قضا نمايد .
و هرگاه بعد از ولادت ، يك لحظه خون بيند ، و در روز دهم نيز يك لحظه ،
هامش
( 1 ) * احوط عدم ترك است . ( محمّد باقر )
( 2 ) * * اين قول قوى است . ( محمّد باقر )
( 1 ) - ر . ك : التهذيب ، ج 1 ، ص 173 - 176 ؛ وسائل الشيعة ، ج 2 ، ص 382 ، باب 3 ابواب النفاس .
( 2 ) - صحيحهء زراره . التهذيب ، ج 1 ، ص 173 ، ح 496 ؛ وسائل الشيعة ، ج 2 ، ص 383 ، ح 2 ، باب 3 ، ابواب النفاس .
( 3 ) - از آن جمله : شيخ طوسى در المبسوط ، ج 1 ، ص 69 و الخلاف ، ج 1 ، ص 248 ؛ قطب الدين بيهقى در اصباح الشيعة ، ص 40 ؛ قاضى ابن برّاج در المهذّب البارع ، ج 1 ، ص 39 و جواهر الفقه ، ص 17 ؛ ابن ادريس حلّى در السرائر ، ج 1 ، ص 155 ؛ يحيى بن سعيد حلّى در الجامع للشرائع ، ص 45 ؛ محقّق حلّى در شرائع الاسلام ، ج 1 ، ص 27 و المعتبر ، ج 1 ، ص 256 .