و هرگاه وقت صبح ، متوسّطه باشد و غسل نمايد ، و بعد قليله شود ، و به جهت نماز ظهر و عصر وضو سازد ، و قبل از نماز مغرب و عشا باز متوسّطه شود ، غسل ديگر بر او نيست .
و هرگاه صبح ، كثيره باشد و غسل نمايد و بعد متوسّطه شود ، وجوب اتيان به غسل ديگر از براى نماز ظهر و عصر محلّ تأمّل است ، و احوط آن است كه قبل از نماز ظهر غسل ديگر نمايد .
و بعضى از علما خون استحاضه را مانند ساير احداث ندانستهاند « 1 » كه هر وقت بيرون آيد ، غسل از آن از براى اداى نماز واجب لازم باشد ؛ هر چند در وقت نماز نباشد ، بلكه زن ، حال خود را در وقت نماز ملاحظه مىنمايد ، به هر نحوى كه در آن حال خون را ملاحظه نموده ، عمل به مقتضاى آن مىكند .
پس اگر در آن حال ، قليله است ، غسلى بر او نيست و وضو ساخته ، نماز مىكند ؛ هر چند سابق بر آن متوسّطه يا كثيره باشد ؛ و آن خالى از ضعف نيست .
و خون استحاضه را از طرف قلّت و كثرت ، حدّى نيست ؛ پس مىتواند شد كه يك لحظه باشد ، و مىتواند كه يك سال و زياده طول كشد ، و مستفاد از احاديث متعدّده ، توقّف حليّت و طى او بر غسل است « 2 » ؛ پس اگر مستحاضهى متوسّطه يا كثيره ، غسل را به عمل نياورده باشد ، و طى او جايز نخواهد بود ؛ و احوط آن است كه بدون آن كه اغسال مطلوبه و اعمال واجبه به جهت نماز را به عمل آورد ، و طى ننمايد .
هامش
( 1 ) - يحيى بن سعيد حلّى در الجامع للشرائع ، ص 45 و ر . ك : مفتاح الكرامة ، ج 3 ، ص 369 .
( 2 ) - ر . ك : وسائل الشيعة ، ج 2 ، ص 371 - 377 ، باب 1 ، ابواب الاستحاضة ، ح 1 / 4 / 6 / 8 / 12 / 14 / 15 .