[ نفاس ]
چهارم : بيرون آمدن خون نفاس است .
و آن خونى است كه با بچّه بيرون مىآيد ، يا بعد از تولّد بچّه ، بىفاصله يا با فاصله ، هرگاه اكثر نفاس فى ما بين فاصله نشود .
و اقلّ نفاس را حدّى نيست ، و مىتواند شد كه يك لحظه باشد ؛ پس بعد از آن بايد غسل نموده ، نماز نمايد .
و در اكثر نفاس خلاف است « 1 » و اقوال متعدّده در آن هست ؛ و اشهر « 2 » و اظهر آن است كه اكثر آن مانند اكثر حيض ، ده روز است ، و زايد بر آن استحاضه است .
و هرگاه خون او بر ده قطع شود ، مجموع را نفاس محسوب مىنمايد - چنانچه در حيض مذكور شد - و هرگاه از ده تجاوز نمايد ، پس اگر او را عادت معيّنى در عدد ايّام حيض باشد ، رجوع به آن مىنمايد ، و ما بقى را استحاضه محسوب مىدارد .
و بعضى از علما مذكور نمودهاند كه ده روز را نفاس قرار مىدهد « 3 » .
و اظهر قول اوّل است ، و احوط آن است كه بعد از اتمام ده روز نيز غسل نفاس را به جا آورد ، و ذات العادة مذكوره ، هرگاه خون او از عدد عادت ايّام حيض
هامش
( 1 ) - ر . ك : مختلف الشيعة ، ج 1 ، ص 378 ؛ مفتاح الكرامة ، ج 3 ، ص 384 ؛ جواهر الكلام ، ج 3 ، ص 656 .
( 2 ) - ر . ك : الرسالة الجعفرية ( رسائل المحقّق الكركى ، ج 1 ) ، ص 92 ؛ المختصر النافع ، ص 11 ؛ تذكرة الفقهاء ، ج 1 ، ص 327 - 328 ؛ ذكرى الشيعة ، ج 1 ، ص 260 ؛ جامع المقاصد ، ج 1 ، ص 327 ؛ الروضة البهيّة ، ج 1 ، ص 395 .
( 3 ) - محقّق حلّى در المعتبر ، ج 1 ، ص 257 .