جمع ما بين آنها مىكند ، و وضو براى هر نمازى مىسازد ( 1 ) * .
و بدان كه خون استحاضه مانند ساير احداث است ؛ پس چون خون استحاضهى كثيره يا متوسّطه كه باعث حدث اكبر است از او خارج شود ، بدون غسل ، داخل نماز نمىتواند شد ، مگر آن چه عفو از آن ثابت شده - مانند چهار نماز بعد - هرگاه غسل متوسّطه را براى نماز صبح به جا آورده باشد ، و نماز عصر و عشا ، هرگاه غسل كثيره را براى نماز ظهر و مغرب واقع نموده باشد .
پس هرگاه خون او اوّلا قليله باشد ، و قبل از ظهر متوسّطه شود ، بايد به جهت نماز ظهر غسل نمايد ، و آنچه مذكور شد كه غسل براى نماز صبح به عمل مىآورد در صورتى است كه قبل از نماز صبح ، خون او متوسّطه باشد ، پس غسل او به جهت نماز صبح براى نمازهاى پنج وقت آن روز ، كافى است .
و هرگاه به جهت نماز صبح غسل را نكرده باشد ، يا اين كه استحاضهى متوسّطه را بعد از نماز صبح ديده باشد ، غسل آن را به صبح آينده به تأخير نمىاندازد ؛ بلكه به جهت نماز ظهر بايد غسل را به عمل آورد ، و وضو كفايت او را نمىكند .
و در اكتفاى به آن ، به جهت نماز صبح اشكال است ، و احوط آن است كه از براى نماز صبح غسل نمايد ، هر چند غسل استحاضه متوسّطه را به جهت نماز عشا نموده باشد .
و هرگاه صبح ، متوسّطه باشد ، و غسل نمايد ، و قبل از نماز ظهر كثيره شود ، از براى نماز ظهر و عصر بايد غسل ديگر نمايد ؛ و هرگاه بعد از نماز ظهر و عصر ، باز متوسطه شود ، دور نيست كه از براى نماز مغرب و عشا غسلى بر او لازم نباشد .
هامش
( 1 ) * اين حكم در نماز عصر و عشا مبنى بر احتياط است . ( محمّد باقر )