[ شكوك متعلّقه به وضو ]
بحث ششم : در بيان شكوك متعلّقه به وضو است .
هرگاه شكّ در حدث نمايد . بعد از يقين به وضو ، بنا را بر يقين به طهارت مىگذارد ، و شرعا حكم به وضو داشتن او مىشود ؛ و هرگاه شكّ در وضو نمايد ، بعد از يقين به حدث ، بنا را بر محدث بودن مىگذارد .
بلى ، هرگاه شكّ مذكور را در حال نماز يا بعد از آن نمايد ، نسبت به آن نماز كه به عمل آورده يا مشغول آن شده ، شكّ او اعتبارى ندارد ؛ و در جواز دخول او به نماز ديگر اشكال است ، و احوط منع است .
و هرگاه يقين به هر يك از وضو و حدث داشته ، در تقديم و تأخير آنها شكّ نمايد ، به جهت اداى فعل مشروط به طهارت بايد وضو بگيرد . ( 1 ) *
و هرگاه شكّ در افعال وضو نمايد ، پس اگر شكّ او در اثناى وضو باشد بايد رجوع نموده ، عمل مشكوك فيه را به جا آورد ، و به ترتيب وضو را تمام نمايد ؛ و بايد جفاف تمام سابق ، حين عود به مشكوك فيه ، به عمل نيامده باشد تا موالات فوت نشود .
و هرگاه بعد از فراغ از وضو شكّ كند ، شكّ او اعتبارى ندارد ، و ظنّ در صور مذكوره ، حكم شكّ را دارد .
[ احكام غسل ]
فصل سيّم : در بيان اغسال است ، و در آن نيز چند بحث است :
بحث اوّل : در بيان اقسام غسل است ، و آن يا واجب است يا سنّت ؛ و اغسال
هامش
( 1 ) * خواه تاريخ هر دو مجهول باشد ، يا تاريخ يكى على الاحوط ، هر چند در صورت ثانيه عمل به معلوم التاريخ محتمل است . ( محمّد باقر )