[ حيض ]
سيّم : بيرون آمدن خون حيض است ، و آن در غالب ، خونى است سياه و گرم و تازه و با قوام كه به قوّت بيرون مىآيد ، و بوى بدى دارد ، و معتاد زن مىشود غالبا در هر ماهى يكدفعه .
و هر خونى كه دختر ، پيش از آن كه نه سال هلالى او تمام شود ببيند ، خون حيض نيست ، و آنچه را زن بعد از سنّ يأس ببيند نيز خون حيض نيست .
و حدّ يأس در ماعداى قرشيّه ، كامل نمودن پنجاه سال هلالى است ، و در قرشيه هر چند از سادات نباشد ، اكمال شصت سال هلالى است ؛ پس اگر قرشيّه بعد از شصت سال ، و غير آن بعد از پنجاه سال ، خون ببيند ، عمل استحاضه مىنمايد ؛ هر چند در ايّام عادت ، موافق صفت خون حيض ببيند .
و اقلّ حيض سه روز است ، و اكثر آن ده روز است ، و اقلّ پاكى ما بين هر دو حيض ده روز است ، و هر خونى كه از زن بيرون آيد و امكان حيض داشته باشد ، به اين نحو كه از سه روز كمتر نباشد و از ده روز بيش ( تر ) « 1 » نباشد ، و ما بين آن و حيض ديگر با خون محتمل الحيض ، اقل طهر فاصله باشد ، آن خون حيض است مطلقا ؛ چه به صفت خون حيض باشد يا نه ، و چه در ايّام عادت او باشد يا نه .
و هرگاه خون زن ، از ده روز - كه اكثر حيض است - تجاوز نموده ، يا اين كه دو خون ديد كه ما بين آنها اقلّ طهر ، فاصله نباشد ، و به اين جهت هر يك را حيض مستقل نتواند گرفت ، و مجموع هم زياده از ده روز باشد كه همه را يك حيض نتوان محسوب داشت ، در اين صورت تفصيلى است كه مذكور مىشود ، و آن ، اين است كه :
هامش
( 1 ) - اضافه از نسخهى غ .