وضوى تجديدى ، هرگاه بعد معلوم شود كه سابق بر آن ، حدثى از او سر زده ، يا اين كه وضوى سابق او باطل بوده .
دويم : موالات است ؛ و آن ، اين است كه شروع به عمل لا حق نمايد قبل از جفاف تمام سابق بر آن ، پس اگر جزئى از رطوبت اعضاى سابقه باقى باشد ، موالات به عمل آمده است ، و احوط آن است كه مع ذلك ، تتابع عرفى را نيز داشته باشد .
سيّم : ترتيب است ؛ به اين نحو كه اوّل شستن رو ، و بعد از آن ، شستن دست راست ، و بعد از آن ، شستن دست چپ ، و بعد از آن ، مسح سر ، و بعد از آن ، مسح پاها را ، به عمل آورد و در وجوب ترتيب ، ما بين پاها خلاف است . « 1 » احوط مراعات ترتيب است .
چهارم : طهارت آب وضو است .
پنجم : مباح بودن آن است .
ششم : مباح بودن محلّ وضو ( 1 ) * است على الاحوط .
هفتم : مباح بودن ظرف آب وضو و محلّ ريختن آن است ( 2 ) * * على الاحوط .
هامش
( 1 ) * مراد از محلّ وضو ، فضايى است كه اعمال وضو در آن واقع مىشود ، هر چند زمين آن فضا غصبى است ، نه اين كه فضا مباح باشد و بر آجر يا زمين يا فرش غصبى نشسته باشد ، هر چند احوط اين است كه آن هم غصبى نباشد . ( محمّد باقر )
( 2 ) * * مراد به ظرف آب نه آن ظرفى است كه از دست خود ، آب از آن بردارد و استعمال در وضو كند ؛ زيرا كه آن به منزلهى اين است كه از ظرف غصبى ، آب را در ظرف مباح كند و وضو بگيرد ، بلكه مراد ظرفى است كه بلاواسطه مستعمل در وضو باشد ؛ مثل اين كه به طريق ارتماسى محلّ وضو را در آن فرو كند ، و مراد به محلّ ريختن ، آن چيزى است كه استعمال آب در حال وضو مستلزم تصرّف در آن محل باشد ، نه مثل اين كه آب وضو در ظرفى جمع شود و بعد آن را در محلّ غصبى ريزد . ( محمّد باقر )
( 1 ) - ر . ك : مختلف الشيعة ، ج 1 ، ص 298 ؛ مفتاح الكرامة ، ج 2 ، ص 460 - 466 ؛ مستند الشيعة ، ج 2 ، ص 144 - 146 .