و استعمال آب در استنجاى از غايط ، افضل ؛ و جمع بين المطهّرين ، اكمل است .
و مكروه است تخليه در زير اشجار مثمره ، و در مواضع لعن ، و استقبال قرص آفتاب يا ماه به آلت در حال بول ، بلكه در حال غايط نيز ، و همچنان است استقبال باد بلكه استدبار آن نيز .
[ كيفيّت وضو ]
بحث سيّم : در بيان كيفيّت وضو است .
بدان كه وضو عبارت است از سه غسل و سه مسح ، كه آن شستن رو و دستها ، و مسح سر و پاها باشد .
و حدّ شستن رو ، از طرف طول ، از رستنگاه موى سر است تا به آخر زنخدان يا موى مختصّ به آن ، و در نزعتين محاذى رستنگاه ، از جانبين ملاحظه مىشود ، به نحوى كه نزعتان بيرون از مغسول مىافتد .
و از طرف عرض ، آن قدرى است كه آن را انگشت مهين و ميانين فراگيرد ، هرگاه وسط آن مسافت را بر وسط رستنگاه موى از پيشانى گذارده ، آن را پايين آورند .
پس آنچه از ظاهر رو را فراگيرد ، شستن آن واجب است ، و ماعداى آن از محلّ وضو خارج است .
و محلّ شستن دستها از مرفق است تا به سر انگشتان ، و استيعاب غسل به نحوى كه به قدر سر مويى از محل غسل باقى نماند ، لازم است .
و بايد شستن رو را از اعلى به اسفل نمايد ، و شستن دستها را از مرفق تا به سر انگشتان ، و عكس آن در هيچ يك جايز نيست .