تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيست و پنج رساله فارسى (فارسى) — صفحة 28

مساهمون:

ص٢٨
يگانهء دهر است ، و چنين است پروردگار ما . دوم : آن است كه گويند پروردگار ما احدى المعنى است ، يعنى منقسم نمىشود نه در خارج به اجزاى خارجيه يا ذات و صفات موجوده ، و نه در عقل به اجزاى عقليه ، و نه در وهم به اجزاى وهميه ، و چنين است پروردگار ما . « 1 » ظاهر لا بتأويل المباشرة : بدان كه ظاهر در اسماى حق به دو معنا در احاديث وارد شده است ، يكى به معنى هويدا ، و يكى به معنى غالب . بنا بر اول معنى اين فقره آن است كه خدا ظاهر و هويدا است نه به آن كه حسى مباشر آن شده باشد و به حسى در آمده باشد ، بلكه به آيات و آثار و علامات هويدا گرديده است . و بنا بر ثانى مراد آن است كه غالب و مسلط است بر خلق به قدرت و استيلا ، نه به آن كه مباشر جسمى باشد ، و بر بالاى اجسام در آمده باشد . متجل لا باستهلال رؤية تجلى به معنى جلوه كردن و ظاهر گرديدن است ، يعنى جلوه كرده است براى خلق نه به آن كه به روش ماه او را به چشم ديده باشند . باطن لا بمزايلة : بدان كه باطن به دو وجه تفسير شده است . اول : آن كه پنهان است از عقول و عقلها ، به كنه ذات و صفات او نمىرسند . پس معنى اين فقره آن خواهد بود كه پنهان است
هامش
( 1 ) توحيد شيخ صدوق ص 83 - 84 .