موسى را سى شب و تمام كرديم آن را به ده شب ديگر ، پس تمام شد ميقات پروردگار او چهل شب ، و آن ماه ذى القعده بود و ده روز ذى الحجّه ، پس ذى القعده را خدا تمام گرفته است و ذو الحجّه بيست و نه روز است ، و محرم سى روز است ، پس همچنين بعد از آن يك ماه تمام است و يك ماه ناقص « 1 » .
و ابن بابويه رحمه اللّه به اين حديث عمل كرده است ، و ساير علما موافق احاديث ديگر بنا را بر ديدن ماه گذاشتهاند .
و أيضا كلينى از عمران زعفرانى روايت كرده است كه به خدمت حضرت صادق عليه السلام عرض كردم كه گاه هست آسمان را ابر فرو مىگيرد در عراق دو روز و سه روز ، پس در كدام روز روزه بداريم ؟ فرمود : نظر كن روزى را كه در سال گذشته روزه داشتهاى و اول ماه رمضان بوده است ، روز پنجم آن روز را در اين سال روزه بدار « 2 » .
و ايضا به سند ديگر از آن حضرت روايت كرده است كه در سال آينده روزه بدار پنجم آن روز را كه در ماه گذشته روزه داشته بودى « 3 » .
و ايضا روايت كرده است كه محمد بن الفرج به خدمت حضرت امام على نقى عليه السلام نوشت كه از پدران شما روايت كردهاند در حساب روزه كه پنج روز از اول ماه رمضان گذشته بشمارند .
حضرت در جواب نوشتند : صحيح است ، و ليكن در هر چهار سال پنج پنج بشمار ، و در سال پنجم شش روز بشمار .
هامش
( 1 ) فروع كافى 4 / 78 - 79 .
( 2 ) فروع كافى 4 / 80 ، ح 1 .
( 3 ) فروع كافى 4 / 81 ، ح 2 .