كفارهء ماه رمضان ، و اين قول ضعيف است ، و احوط آن است كه يك روز قضا بگيرد .
سيزدهم : كفارهء قتل عمد است كه دانسته كسى را بكشد ،
يا كارى كه غالبا كشنده باشد نسبت به كسى واقع سازد و او كشته شود كو قصد كشتن نداشته باشد ، كفارهاش آن است كه يك بنده آزاد كند و دو ماه متوالى روزه بدارد ، و شصت مسكين را طعام دهد .
چهاردهم : كفارهء قتل است كه كسى را به نادانى بكشد با آن كه قصد قتل نداشته ،
و كارى كند كه غالبا كشنده نباشد و او كشته شود ، مانند آن كه طفلى را براى تأديب بزند و او بميرد ، يا تيرى بسوى آهوئى بيندازد و به شخصى خورد و كشته شود ، يا در راه كسى بخورد و او بيفتد و بميرد .
و اگر خود مباشر قتل نباشد و كارى كند كه آن سبب قتل شود ، مثل آن كه چاهى در راهى بكند ، و كسى در آن چاه بيفتد و بميرد ، يا سنگى بر سر راهى بگذارد و باعث قتل كسى شود ، مشهور آن است كه كفاره لازم نمىشود هر چند ديه لازم شود .
و كفارهاش بنده آزاد كردن است ، و بعد از عاجز شدن از آن دو ماه متوالى روزه داشتن ، و بعد از عجز از آن شصت مسكين طعام دادن است .
پانزدهم : اگر كسى زنى را در عدهء ديگرى تزويج كند ،
مىبايد از آن زن مفارقت كند ، و به قول بعضى از علما پنج صاع آرد تصدق مىكند ، و احوط آن است كه اگر زن ديگرى را عقد كند نيز اين كفاره را بدهد يا پنج درهم تصدق كند .
شانزدهم : كسى كه مملوك خود را زياده از حد شرعى بزند ،
بعضى از علما گفتهاند موافق بعضى از روايات واجب است كه آن