است يا براى مخالفت سوگند كردن است ، و بايد كه چنين سوگندى ياد نكند و اگر بكند به محض سوگند عمل به قول اول بكند ، اگر چه ظاهر آن است كه عمل به روايت مجزى است .
نهم : بعضى از علما قائل شدهاند كه زنى كه در مصيبت موى سر خود را ببرد ، كفارهء افطار ماه رمضان مىدهد
به ترتيب بر قول بعضى ، و بر تخيير بر قول بعضى . و بعضى گفتهاند گناه دارد و كفاره ندارد . و روايتى شده است كه كفارهء افطار ماه رمضان لازم است . و احوط عمل به روايت است .
دهم : هرگاه زنى در مصيبت موى خود را بكند يا روى خود را بخراشد يا مردى جامهء خود را در مرگ فرزند خود يا زوجهء خود چاك كند ، كفارهء قسم لازم مىشود
بنا بر قول بعضى ، و روايتى بر اين مضمون وارد شده است و احوط است هر چند وجوب ثابت نيست .
يازدهم : مردى كه زن متعه يا كنيز خود را در ايام حيض جماع كند در قبل ، بعضى كفاره واجب دانستهاند
و بعضى سنت ، و مشهور ميان علما آن است كه اگر در اول حيض باشد يك اشرفى تصدق مىكند ، و در وسط حيض نيم اشرفى ، و در آخر حيض ثلث اشرفى ، و احوط عدم ترك كفاره است .
دوازدهم : كسى كه به خواب رود و نماز خفتن نكرده باشد تا نصف شب بگذرد ، بعضى گفتهاند كه واجب است كه آن روز را روزه بدارد ،
و اشهر استحباب است ، و بعضى عامد و ناسى را نيز ملحق كردهاند ، و مشهور آن است كه بر تقدير وجوب اگر روزه ندارد گناه كرده است و كفاره ندارد ، و بعضى لازم دانستهاند