تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيست و پنج رساله فارسى (فارسى) — صفحة 380

مساهمون:

ص٣٨٠
السلام كه حلال گردان بهرهء خود را از غنيمت و فايده‌ها كه از تو است براى پدران شيعهء ما ، پاك و پاكيزه شوند از حرام زاده بودن ، پس ابو عبد اللّه عليه السلام گفت : به درستى كه ما حلال كرديم مادران شيعيان خود را براى پدران ايشان تا پاكيزه شوند يعنى حلال زاده باشند . و على بن ابراهيم در تفسير به سند معتبر روايت كرده است كه امام جعفر صادق عليه السلام فرمود : كسى كه مخالف شما است در دين هر چند عبادت كند و جهد كند در عبادت از اهل اين آيه
« وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ خاشِعَةٌ . عامِلَةٌ ناصِبَةٌ . تَصْلى ناراً حامِيَةً »
يعنى روى چند در روز قيامت ترسناك و خوار باشند كه در دنيا عمل مىكرده باشند و تعب مىكشيده باشند در عبادت بر افروزند آتشى را بسيار گرم « 1 » . و در كلينى و ثواب الاعمال چندين حديث به اين مضمون روايت شده است در تفسير اين آيه « 2 » . و در عيون اخبار الرضا به سند معتبر از حضرت صادق عليه السلام روايت كرده است كه حق تعالى در شب معراج با رسول خود صلى اللّه عليه و آله خطاب كرد كه اى محمد اگر بنده‌اى مرا عبادت كند تا مانند مشك پوسيده شود و چون به نزد من آيد اعتقاد به امامت يكى از امامان نداشته باشد او را در بهشت خود جا ندهم « 3 » . و در تفسير امام حسن عسكرى عليه السلام مذكور است كه هر
هامش
( 1 ) تفسير على بن ابراهيم قمى 2 / 418 . ( 2 ) عقاب الاعمال ص 247 ، ح 3 . ( 3 ) عيون اخبار الرضا عليه السلام 1 / 58 .