و ايضا از حضرت امام زين العابدين عليه السلام روايت كرده است كه اگر بندهاى بيابد در روز قيامت با عمل هفتاد پيغمبر خدا اين را از او قبول نكند تا خدا او را ملاقات كند با ولايت من و ولايت اهل بيت من « 1 » .
و در علل الشرايع به سند صحيح روايت كرده است كه داود ابن فرقد از حضرت صادق عليه السلام سؤال نمود كه چه مىگوئى در كشتن ناصبى ؟ فرمود : خونش حلال است ، و مىترسم كه تو را به عوض او بكشند ، اگر توانى كه ديوارى بر سر او بگردانى يا او را در آبى غرق كنى كه كسى بر تو گواهى ندهد كه او را كشتهاى بكن . داود گفت : چه مىفرمائى در مالش ؟ فرمود : مالش را تلف كن تا توانى « 2 » .
و كلينى به سند معتبر از حضرت صادق عليه السلام روايت كرده است كه هر كه شريك گرداند با امامى كه از جانب خدا است امامى را كه از جانب خدا نيست و مشرك است « 3 » .
هامش
( 1 ) امالى شيخ طوسى 1 / 140 .
( 2 ) علل الشرايع ص 601 ، ح 58 .
( 3 ) اصول كافى 1 / 373 ، ح 6 .