تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيست و پنج رساله فارسى (فارسى) — صفحة 382

مساهمون:

ص٣٨٢
مؤمن است ، و هر كه انكار او كند كافر است و هر كه شك در او كند مشرك است « 1 » . و در حديث معتبر ديگر از حضرت صادق عليه السلام روايت كرده است كه اگر انكار امير المؤمنين كنند جميع اهل زمين هرآينه خدا همه را داخل جهنم كند 2 . و در محاسن برقى روايت كرده است كه حضرت رسول صلى اللّه عليه و آله فرمود : ترك كنندگان ولايت على عليه السلام كه انكار فضل او مىنمايند و معاونت دشمنان او مىكنند بيرون‌اند از اسلام اگر بر اين اعتقاد بميرند « 3 » . و در اكمال الدين به سندهاى معتبر از حضرت صادق عليه السلام روايت كرده است كه هر كه بميرد و اعتقاد به امامت امام حق نداشته باشد مرده است مردن جاهليت و كفر و شرك و ضلالت « 4 » . و در حديث ديگر از حضرت امام موسى عليه السلام روايت كرده است كه هر كه شك كند در امام زمان خود پس به تحقيق كه كافر شده است به جميع آنچه خدا فرستاده است « 5 » . و شيخ طوسى در امالى به سند موثق از حضرت صادق عليه السلام روايت كرده است كه هر كه در روز قيامت بيايد با اعتقاد به امامت امام جائرى كه از جانب خدا نيست ، و انكار امامت ما كند هرآينه حق تعالى او را سرنگون در آتش اندازد « 6 » .
هامش
( 1 ) ( 1 - 2 ) عقاب الاعمال ص 209 . ( 3 ) محاسن برقى ص 186 ، ح 201 . ( 4 ) اكمال الدين ص 412 ، ح 11 . ( 5 ) اكمال الدين ص 413 ، ح 14 . ( 6 ) امالى شيخ طوسى 2 / 32 .