كه انكار امامت امير المؤمنين عليه السلام و خلفاى او عليهم السلام نمايد هميشه در جهنم خواهد بود و از اهل اين آيه است
« بَلى مَنْ كَسَبَ سَيِّئَةً وَ أَحاطَتْ بِهِ خَطِيئَتُهُ فَأُولئِكَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فِيها خالِدُونَ »
« 1 » .
و كلينى به سند معتبر از امام محمد باقر عليه السلام در تفسير همين آيه روايت كرده است كه اگر انكار كند امامت امير المؤمنين عليه السلام را در آتش جهنم ابد الآباد خواهد بود « 2 » .
و در كتاب خصال به سند معتبر از حضرت صادق عليه السلام روايت كرده است كه سه كساند كه سخن نمىگويد با ايشان خدا در روز قيامت و نظر رحمت به سوى ايشان نمىافكند و عمل ايشان را نمىپسندد و از براى ايشان است عذاب اليم : كسى كه دعوى كند امامت امامى را كه از جانب خدا امام نباشد ، و كسى كه انكار كند امامت امامى را كه از جانب خدا امام باشد ، و كسى كه گمان كند كه اين دو كس را در اسلام بهرهاى هست « 3 » .
و در معانى الاخبار به سند معتبر روايت كرده است كه حضرت صادق عليه السلام حمران را گفت كه ريسمان بكش در ميان خود و اهل عالم هر كه مخالف تو باشد در اين دين كه دارى پس او زنديق است ، هر چند فرزند محمد و على و فاطمه باشد صلوات اللّه عليهم أجمعين .
و در ثواب الاعمال به سند معتبر از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است كه حق تعالى على عليه السلام را علمى و نشانهاى گردانيده است در ميان خود و ميان خلق خود ، و ميان او و خلقش نشانهاى به غير آن حضرت نيست ، پس هر كه متابعت او كند
هامش
( 1 ) تفسير امام حسن عسكرى عليه السلام ص 305 .
( 2 ) اصول كافى 1 / 429 ، ح 82 .
( 3 ) خصال ص 106 .