تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيست و پنج رساله فارسى (فارسى) — صفحة 332

مساهمون:

ص٣٣٢
كه شك كند كه آيا سه سجده كرده‌ام يا يك سجده ؟ و داند كه يكى از اينها از او صادر شده است ، و اين شك بعد از فوت شدن محل تدارك باشد دو سجدهء سهو مىكند بنا بر مذهب بعضى از علما و مدلول چند روايت ، اما روايات شامل زيادتى و نقصان ركعات نيز هستند ، لهذا ما در صورت هشتم شك ركعات سجدهء سهو را احتياطا ذكر كرديم . و اگر چنين شكى در ركن بكند ، أظهر آن است كه نمازش باطل است ، مثل آن كه شك كند ميان آن كه دو ركوع كرده‌ام يا در اصل ركوع نكرده‌ام ، زيرا كه شك او مردد است ميان دو صورت كه هر دو مبطل نماز است . و شيخ مفيد رحمه اللّه از براى سجدهء سهو در شك زيادتى و نقصان همين مثال را آورده است ، و از كلام او ظاهر مىشود كه مبطل نمىداند . و چون اطلاق روايات شامل اين نيز هست ، اگر احتياطا تمام كند و سجده سهو بكند و اعاده نيز بكند شايد أحوط باشد ، و در غير صورت ركن وجوب سجده نهايت قوت دارد و بايد كه ترك نشود .

فائده دوم اگر كسى چند موجب سجدهء سهو از او واقع شود خلاف است كه آيا يكى كافى است يا به عدد هر يك دو سجده بايد كرد ،

و اگر چه اول اقوا است ، و ليكن أحوط آن است كه از براى هر يك جدا دو سجده بكند ، و أولا آن است كه به ترتيب آنچه لازم شده است به عمل آورد ، و نيت كند دو سجدهء سهو مىكنم براى فلان سهو كه در فلان نماز واقع شده است از جهت آن كه واجب است از براى
بيست و پنج رساله فارسى (فارسى) — صفحة 332 | العلامة المجلسي / سيد مهدى رجائى